दुध किन्न ....................

अंगालो मारेर ...........................

बीबीएस गरिराख्दा एउटा कम्प्युटर ट्रेनिङ्गको बेला उनको भेट सागरसंग भएको थियो। सागर त्यसबेला भर्खरै पढाइ सकेर त्यस ट्रेनिङ्ग इन्स्टिच्यूतमा काम गर्न सुरु गरेका थिए। भेटघात बिस्तारै प्रेममा परिवर्त्तन भयो। उनीहरु हरेक दिनजसो नै भेत्थे, अनि सागरसंग मोटरसाइकलमा बसेर बिभिन्न थाउँहरु घुम्न जान्थे, रेस्टुराँमा खान्थे। समय निकै रमाइलो थियो। रेस्टुराँको तेबलमा पहिलो पल्ट काउकुति लाग्ने गरि एकअर्काको हात समातेर मुसारेको थिए उनिहरुले। अनि एकदिन चोभार घुम्न जाँदा जंगलतिर पसेर धेरैबेर मायाप्रितिको कुरा गरे र यस क्रममा उनीहरुको बीच पहिलो पल्ट ओठ ओठको गहिरो चुम्बन भएको थियो। अनि त्यहिं अंगालोमा चुम्बन गर्दा गर्दै सागरले पहिलो पटक पार्वतीको लुगामाथिबाट स्तन छोएको थियो। त्यसपछिका एकान्त भेटघातमा किस गर्नु नियमित जस्तै भएको थियो। एक दिन अंगालो मारेर किस गर्दै हातहरु जीउभरि सलबलाउँदै गर्दा सागरले पार्वतीको हातलाइ पाइण्टमाथिबाट उस्को लिङ्गको स्पर्श गराएको थियो। अनि उसको हात पनि सलवार कुर्ताको माथिबाट उनको योनि र चाकक्षेत्रमा निकै काउकुती लाग्ने गरी सलबलाएको थियो।
एक दिन घुम्ने क्रममा उनीहरु नगरकोट जाँदै थिए। डाँदामाथि पु्ग्न लागेको बेला पानी परेर दुबैजना निथ्रुक्कै भिजे। अनि पहिलो पुगिएको होटलमा पसे। तातो चिया अर्डर गरेर तेबुलमा बसे। चिसोले पार्वती लगलग काम्न लागेको थियो। चिया दिन आएको होटलवालाले उनीहरु भिजेको देखेर रुमालहरु र कोठा अफर गय्रो। अरु कुनै उपाय थिएन, ठिकैमानेर दुबैजना एउटा कोठामा पसे। कोठामा पस्ने बित्तिकै सागरले ढोका बन्द गरे। अलि लज्जा अलि डर र धेरै प्यार र चाहनाको वातावरणमा उनीहरु तुरन्तै अँगालोमा बाँधिए। दुबैको सबै लुगा देखि भित्र जीउ सम्मै निथ्रुक्कै भिजेको थियो। र यो भिजेको शरिरले उनीहरुलाइ झनै रोमान्चित गर्नलागेको थियो। अनि भिजेको लुगा लगाइ राख्ने कुरा पनि भएन्। बेडमाथि राखिएको एउटा तौलिया लिएर पार्वती बाथरुममा पसिन्। उनको ब्रा र अण्डरवेयर समेत भिजेको थियो। कपाल पुछेर एउटा तौलिया टाउकोमा बेरिन्। अनि माथिको लुगा खोलेर निचोडिन्। एउता ठुलो तौलियाले आफ्नो आङ धाकिन। निचोदिसकेपछि चिसै भएपनि फेरि लुगा लगाइन र बाहिर निस्किन्। सागर पनि कोठामा आफुलाइ सुकाउने कोशिस गरिराखेको थियो। उ आफ्नो जुत्ता, मोजा, र टिसर्त मिल्काएर नाङ्गो छातीमा थियो र एउता तौलियाले टाउको पुछ्दै थियो। यस्तो अवस्थामा उनिहरुले अहिलेसम्म एकअर्कालाइ देखेको थिएनन् तर जुन गतिमा उनिहरुको प्रेम अघि बढिराखेको थियो त्यसको लागि यो स्थिति अस्वाभाविक भने थिएन। बाहिर निस्कने बित्तिकै प्रेमभावले दुबैलाइ तान्यो र त्याप्प एकअर्कोको अंगालोमा पुगे।
अनि हातहरु जीउभरि सलबलाए। "भिजेको लुगा के लाउने" भन्दै सागरले पार्वतीको लुगा फेरि खोलिदियो। अलि डर लागीराखेता पनि पार्वती प्यारमा पुरै गलिसकेकि थिइन र परिस्थितिले उनलाइ निकै कामुक बनाइराखेको थियो। उनी रुमालले जीउ छोपेर बेडतिर गइन र कम्बल भित्र पसिन। "त्यो भिजेको सुरुवालले बेड भिजिहाल्छ नि" सागर जिस्किदै थियो तर सुरुवाल साँचै भिजेको थियो। सागरले नै कम्बल भित्र हात पसाएर सुरुवाल खोल्न कोशिस गय्रो। "नाइ नाइ बिहे नगरी पनि … " पार्वती केहि भन्न खोज्दै थियो। तर सागरको ओठ त्यहि समयमा उसको ओठमा जोडियो र लामो गहिरो किसपछि उनले केहि बोल्न सकिनन्। "भिजेको सुरुवाल नलगाउ पो भनेको त" एकछिन पछि सागर बोल्यो। सागरको हात उनको कम्मरमा पुग्दा उनले अब रोकिनन् बरु इजार खोलेर सहयोग नै गय्रो। उनको सुरुवाल पनि खुल्यो तर उनी कम्बल मुनि थिइन। सागरले पनि आफ्नो पाइण्ट खोलेर मिल्कायो। अण्डरवेयर पनि भिजेकोले त्यो पनि खोलेर फाल्यो र पुरै निर्बस्त्र भयो अनि हाँस्दै कम्बल भित्र पस्न कोशिस गय्रो। पार्वतीले कम्बल त अब निकै कस्सिने गरी बेरेर बसेकी थिइन। उनलाइ भित्र नै राखेर सागरले उनलाइ अंगालो हाल्यो। अनि फेरि चुम्बनको प्रक्रिया शुरु भयो। पार्वतीको हातहरु अब अधैर्यपुर्बक उसको नाङ्गो जीउमा चलिराखेको थियो। अलि स्वर फुटेको समयमा उनले भनिन् "त्यो चाहिँ नगर्ने है डर लाग्छ" अब सागर पनि कम्बल भित्र पुगिसकेको थियो। भिजेको कट्टु र ब्रा त पार्वतीले पहिले नै छोदिसकेको रहेछ, त्यसैले पो उनले कम्बल जोडले बेरेकी रहेछन्। अब कम्बल भित्र पुरै निर्बस्त्र केटा र केटी, दुबै अति कामुक। हातहरु अब जतासुकै चलिराखेको थिए। मुख मुख जोदिएर जिब्रोहरु एकअर्कोको मुख भित्र चलिराखेको थियो। पार्वतीको हात अब सागरको कडा लिङ्ग समातेर चलाइराखेको थियो। सागरको हात उनको योनिमा पुग्दा पार्वतीले त्यो हात च्याप्प समातिन् अनि "प्लीज, डर लाग्छ" भनिन। तर सागर त सबै कुराको लागि पुरै तयार रहेछ। "अब मंसीरमा त हाम्रो बिहे भइहाल्छ" त्यो हात माथिल्याएर दुध चलाउदै सागरले भन्यो, "अनि अनसेफ किसिमले गर्नै पनि त होइन नि"। यति भन्दै उसले भुइँमा भएको उसको पाइण्ट तान्यो र त्यसको खल्तीबाट कण्डोमको पाकेट निकाल्यो। "ल हेर, केटा त खतरा रहेछ, यसैको लागि यहाँ ल्याएको हो कि के हो?" पार्वतीको यो प्रश्नपछि सागर अलि भावुक भयो। अनि एउटा हातमा टाउको अदाएर अर्को हात कम्बल माथिबाट पार्वतीलाइ अँगालो हालेर आँखा आँखामा हेरेर सागर बिस्तारै बोल्न थाल्यो।
"पहिलो कुरा त म तिमीलाइ धेरै माया गर्छु, पार्वती, I love you very much. मलाइ खुशी लाग्छ कि छिटै हामी बिहे पनि गर्दैछौं। अनि बैवाहिक जिन्दगीको हरेक जिम्मेवारी लिन म तयार छु। अहिले नै म मेरो भनेर भन्दा हाम्रो भन्ने कुरामा बढि सोच्छु। अनि फेरि अर्को कुरा –मेरो मान्यता हो कि सेक्स विबाहको अति महत्वपूर्ण पार्ट हो र मलाइ त यो भरपुर चाहिन्छ। तर आजै चाहिन्छ भनेको होइन। हामी यसअघिको भेटमा पनि सेक्सुअल युनियनको नजिक पुगेकोजस्तो लागेकोले कहिं एक छिनको बेहोशीले जिन्दगिभर पछुताउनु नपरोस र आबश्यकै परे सुरक्षित तरिकाले मज्जा गर्न सकियोस् भनेर यो कण्डोम खल्तीमा तयारी राखेको हो। कुरा यहि हो अब तिमी कुन किसिमले बुझ्छौ?" "कस्तो अनुभवी जस्तो कुरा गर्दा रहेछौ, धेरै अनुभव छ कि यो कुरामा?" "म तिमीसंग केहि पनि कुरा लुकाउन चाहन्न। हो म रस्सिया पढ्दा मेरा केटी साथीहरु थिए र मेरो उनीहरुसंग यौनसम्बन्ध पनि थियो। तर अब यहाँ आएर तिमीसंग भेतेपछि तिमीबाहेक अरु कुनैसंग कुनै सम्पर्क भएको छैन् र म प्रतिज्ञा गर्छु कि तिमीबाहेक अरु कुनै केटीलाइ फुटेको आँखाले पनि हेर्ने छैन्।" यति भनेर सागरले पार्वतीको निधार, गाला र ओठमा म्वाइ खायो। यतिन्जेल सम्मको कुराले त पार्वतीको हात पनि अब सागरलाइ अंगालो हाल्न पुगिसकेको थियो।
"हामी आज प्रतिज्ञा गरौं कि हामी एकअर्काको लागि। मेरो तन, मन धन सबै तिम्रो लागि। अनि हाम्रो बीच कुनै कुरा नलुकोस। मैले मेरो पुरानो सम्बन्धको बारे बताएं, अब तिमीलाइ पनि केहि भन्नुछ भने …"
पार्वतीले कस्सिएर अंगालो मारेर "I love you सागर I love you" भन्न थालिन्। "मेरो कुनै अनुभव छैन् त्यसैले डर लाग्छ। मेरो लागि त सबै कुरा भनेको तिमी नै हो। तिमीलाइ पाउन म त पुरा रुपले तिमीमै समर्पित छु।
त्यो दिन उनीहरु त्यहाँ दिनभरी बसे र त्यस अवधिमा पाकेटमा भएको तिनैवटा कण्डोम प्रयोग भइसकेको थियो।
नगरकोटबाट घर फर्केपछि त्यो रात उनी समयमै सुतेकी थिइन तर राती एकचोटि बिउँझेपछि दिउँसोको कुरा सम्झेर सुत्न सकेको थिएन। आज उनले आफ्नो कुमारीत्व सागरको प्यारमा समर्पित गरेर गुमाएकी थिइन्। यो कुरा भन्दा सागरको कुरामा भएको गहिराइ, परिपक्वता, जिम्मेवारीको बोध आदिले उनको मन जितेको थियो। सागरमा उनले त्यो सबै कुरा पाएको थियो जुन उनले कल्पना गर्न सक्ने कुनै आदर्श पुरुषमा हुन्छ।
बत्ती बालेर हेर्दा सागर अझै मस्तसंग सुतिराखेको थियो। सागरको इमान्दारी, खुलामन, परिपक्वताले गर्दा बिवाह पछिका पनि सबै उतारचढाव राम्रैसंग चलेर गइरहेको थियो। मुख्यकुरा सागरको उपस्थितिमा उनले सधै सुरक्षित महशुस गर्न सकेको थियो। यस्तो सुरक्षाको, प्यारको प्रतिक अनि एक अर्काको लागि तन,मन,धन समर्पण गरेको आफ्नो पति उनी कुनै हालतमा गुमाउन चाहन्न थिन्। कतै सागर तारासंग निकै आकर्शित त भएको छैन्? अनि फोटोमा देखेको ताराको शरिर सम्झन पु्ग्यो। अनुहार त अहिले सम्म देखेको थिएन। दुइ बच्चाको आमा भैसकेता पनि ताराको योनि निकै आकर्षक थियो – सायद कपाल सबै सफाचट गरेकोले होला। म पनि भोलि यो जंगल चिल्लो पार्छु, उनले सोचिन्। सागरलाइ ताराको ठुला दुधहरु चलाउन मन लागेको हो कि।
अनि फेरि ताराको योनिमा भाइब्रेटर पस्दै गरेको तस्बीर अगादि आयो। अनि त्यहिं केटाको ओठ र जिभ्रो पनि थियो। यस्तो दृष्यको कल्पना त उनले पनि गरेकी थिइन्। सम्झनामा नै उनलाइ काउकुटी लाग्न थाल्यो। रमाइलै पो होला, आखिर त्यो खेलौना त हो। तर साँचै त.. मन मनैको कुरामा पार्वतीलाइ हास्न मन लाग्यो। अनि अन्त्यमा निद्रा पनि आउन थाल्यो।
भोलि पल्ट दिउसो घरमा कोहि नभएको समय थियो। हिजो रातिको कुरा पार्वतीले सम्झेर उनी आफ्नो कोठामा गइन्। बेडमुनिबाट त्यो भाइब्रेटर निकालिन् र निकै ध्यान दिएर हेर्न थालिन्। फिल्महरुमा देखिने गोराहरुको जस्तो देखिने त्यो खेलौना साँचैको लाडो जस्तै थियो। उनले त्यो लाडोलाई मुट्ठीमा समातिन् र हात तल माथि हल्लाउन थालिन् – जसरी उ सागरलाइ गर्नै गर्थिन्। एक्लै यस्तै चलिराख्दा उनलाइ काउकुती लाग्न थाल्यो। उनले त्यो लाडो आफ्नो लुगा भित्र लगिन र योनिमा छुवाइन्। काउकुती झनै बढ्यो। अनि उनी बेडको छेउमा बसिन र सुरुवाल र अण्डरवेयर खोलिन्। अनि त्यो लाडोको टुप्पो आफ्नो पुतिमा पसाइन् र त्यसको स्वीच अन गरिन्। झुनझुन भाइब्रेट भए पछि उनले अलि अलि गर्दै करिब करिब पुरै लाडो आफुमा घुसाइन् र भित्र बाहिर खेलाउन लागिन्। जति गय्रो त्यति नपुग्ने। अब त उनले जोड जोडले आफ्नो कम्मर पनि त्यो लाडोमा थेलिरहेकि थिइन्।
राती उनीहरु निसंकोच त्यो लाडोलाइ पनि संलग्न गरि सेक्स गरे। पार्वतीले पनि आफ्नो पुतिमा मुख र लाडो दुबैको एकैसाथ अनुभव गरे।
तर दुइ तीन पल्ट पछि त्यो खेलौनाको उपयोग कमै मात्र हुन थाल्यो। आखिर त्यो ज्यान नभएको खेलौना भन्दा बढि त केहि थिएन्। बिचमा भुषणसंग MSN मा सम्पर्क हुंदा अरु कुराको साथसाथै भाइब्रेटरको अनुभव कस्तो भयो भन्दै सोधेको थियो। भएको कुराहरुको निसंकोच जानकारी आदानप्रदान भयो। फिर्त्ता गर्ने कुरा गर्दा, हतार नभएको र बिस्तारै लिउँला भन्ने कुरा भुषणले गरेको थियो

सुखी परिवार

अब यस्तै २-३ जनासंग नियमित मेसेन्जरमा भेट हुन थाल्यो। पछि हुंदा हुदै
एकजना संग मात्र बढि सम्पर्क हुने हुन थाल्यो। भुषण र तारा ३५ र ३३
वर्षका काठमाण्डौंकै दम्पति हुन्। भुषण एक सिभिल इन्जिनियर हुन् र एउता
बिदेशी consultant को नेपाल प्रोजेक्ट अफिसमा काम गर्छन्। तारा चाहिं
आफ्ना दुइ केटाकेटीहरुलाइ हेर्न र हुर्काउन घरधन्दामा नै लागेका रहेछन्।
अरु दाजु भाइहरु पनि सबै आआफ्नै घरमा छुट्टा छुट्टै settle भइसकेका छन्।
“हामी दुइ हाम्रा दुइ”को यो सुखी परिवार पनि नेपालको मध्यम बर्गीय
परिवारको अर्को साधारण उदाहरण हो।
सेक्सको विषयमा सागर र पार्वतीको जस्तै भुषण र ताराको पनि भिन्न भिन्न
तरिकाहरु कोशिस गर्ने रहर रहेछ। भुषणले हङ्गकङ्गबाट एउटा खेलौना लाडो
(dildo vibrator) किनेर ल्याएको रहेछ। 69 पोजिशनमा एकअर्काको गुप्ताङ्ग
चुस्दा भुषण त्यो ६ इन्चको खेलौना लाडो ताराको पुतिमा पसाउँछन। अनि
साँचैको जस्तो देखिने त्यो लाडो आफ्नो स्वास्नीको योनिमा भित्र बाहिर
गराउदै योनि र लाडो दुबै चुस्छन्। तारालाइ पनि यो निकै मनपर्छ। अरुबेला
मन नपराए पनि यो पोजिशनमा यदि भुषणले उनको मुखमै बीर्य निकाले पनि उनी
मज्जाले निलीदिन्छिन्।
यी सबै कुराहरु हप्तौं, महिनौंको राति रातिको मेसेन्जर च्याट पछि एक
अर्कालाइ आफ्ना अनुभवहरु सुनाउने क्रममा भुषणले सागरलाइ ब्यक्त गरेका
थिए। साँचै भेट अझसम्म नभएपनि मेसेन्जरमा नियमित भेट हुंदाहुंदै उनीहरु
वास्तबमै धेरै नजिकिसकेका थिए। आफ्नो यौनचाहनाहरु र अनुभवहरुको अब
निसंकोच आदानप्रदान हुन थालेको थियो। आफ्नो शरिरहरुको पुरा बयान विशेषगरि
उचाइ, तौल, स्तन र लिङ्गहरुको साइज, आकार, गुप्ताङ्गका रौं खौरिएको वा
नखौरिएको आदिको कुरा गर्दा गर्दा नदेखेपनि अर्को जोडी कस्तो देखिंदा हुन्
भन्ने पुरा अनुमान उनीहरुमा हुन थालिसकेको थियो। एक अर्कोको गोप्यतालाइ
कदर गरेर उनीहरुले आफ्नो अनुहार देखिने फोटोहरु भने अझसम्म देखाएका
थिएनन्। तर गुप्ताङ्गहरुको नजिकैबाट खिंचिएका close up फोटोहरु मात्र
होइन योनिमा लाडो पस्दै गरेको सफा डिजिटल फोटोहरु पनि अब आदान प्रदान
हुनथालिसकेको थियो। भुषण र तारा दुबैको गुप्ताङ्गहरु सफाचट हुने गरी रौं
खौरिएको रहेछ। सागर र पार्वतीको भने कालो जंगल नै रहेछ। पछि ताराले
मेसेन्जरमा बाक्लो झ्याउ राम्रो नलागेको कमेण्ट गरे पछि सागरले पनि सफाचट
पारेको फोटो पठायो। चाकमा लाडो घुसाउँदा दुख्ने भएकोले भुषण र तारा
गुदामैथुन नगर्ने रहेछन्। तर सागर र पार्वती कहिलेकाहिं चाकमा पनि
चिक्दारहेछन्।
एक दिन भुषणले अलि भिन्न किसिमको फोटो पठायो। त्यो फोटोमा भाइब्रेटर लाडो
ताराको योनिमा घुसेको थियो भने भुषणको जिब्रोको टुप्पाले लाडो पसेकै
थाउँमै योनि छोइराखेको थियो। यस्ले उनीहरुको सम्बन्धलाइ अर्को चरणमा
पुय्राउन ठुलै सहयोग गय्रो। भयो के भने त्यो खेलौना लाडो सागर र
पार्वतीहरुलाइ पनि प्रयोग गर्न मन लाग्यो र भुषण र सागर भेटेर त्यो लिने
दिने कुरा भयो। दुबैको मोबाइल फोन नम्बरहरु सातासात भयो र पहिलो पल्ट
फोनमा उनीहरुको कुराकानी भयो। सुरुमा दुबैको आवाज अलि नर्भस भएजस्तो
लाग्थ्यो तर केहि बेरमै एकदम घनिष्ठ साथीहरु जस्तै कुरा हुन थाल्यो।
कुराकानीको अन्त्यतिर फोटोको फेरि कुरा भयो अनि बिना कुनै हिच्किचाहत
दुबैले (सागर र भुषणले) अनुहार देखिने साधारण फोटोहरु पथाए। “पहिले
देख्नुभएको थियो मलाइ?”, “खै देखे देखे जस्तो लाग्छ”। “anyway अब भेटे
पछि बढि चिनिन्छ नि”
र बेकरी क्याफेमा पहिलो भेट भयो सागर र भुषणको। कफी खाँदै बिभिन्न
कुराहरु भयो। हुन त कुराको विषय भने बढिनै प्रोजेक्ट र बिजनेशमा
केन्द्रित रह्यो। अनि अन्त्यमा मुख्य कुरा भयो – सागरले भुषणबाट एउता
प्याकेट पायो। “instruction पनि भित्र नै छ” भुषणले भन्यो। दुबै दंग परेर
छुट्टिए।
भुषणलाइ भेटेको त्यो सांझ सागर समाचार हेरे पछि संधैजसो आफ्नो कोठामा
गएको थियो। पार्वती आउन कति ढिलो गरे जस्तो उस्लाइ लागिराखेको थियो।
कामधन्दा भ्याएर छोरीलाइ हजुरआमाकहाँ सुताएर पार्वती पनि आइपुगिन्।
सागरले भाइब्रेटर तकिया मुनि लुकाएको थियो। दुबै जना बेडमा अंगालो मारेर
पल्टे पछि संधैजसो सागर पार्वतीको बुबु मुसार्न थाल्यो भने पार्वतीको हात
सिधै उसको कट्टुभित्रको लाडो समाउन पुग्यो। एकैक्षणमा दुबै नांगो भए। दुध
चुस्दै सागर बिस्तारै तलतिर लाग्यो र पार्वतीको योनि खान पुग्यो। आफुपनि
पछादि खुत्ता उथाएर आफ्नो लाडो पार्वतीको मुखमा लगिदियो। 69 पोजिसनमा
एकअर्कालाइ पुरै उत्तेजित गरेपछि सागर पल्टियो र पार्वतीलाइ उसको माथि
फेरि 69 पोजिसनमा तानेर पुय्रायो। जिब्रोले जिस्क्याउँदै गरेको पार्वतीको
पुतिमा संधैजस्तो उसको औंला घुसिराखेको थियो। उसले तकिया मुनिबाट त्यो
भाइब्रेटर झिक्यो र औंलाको थाउंमा त्यो मोटो लाडो घुसाएर भाइब्रेटरको
स्वीच अन गरिदियो।
पार्वतीलाइ अलि अचम्म लाग्यो र आफ्नो हात तल ल्याएर त्यसलाइ त्याप्प
समातेर माथि लगेर हेर्न लग्यो। अनि एक किसिमको हाँसो पनि चल्यो – कस्तो
साँचैको जस्तो, अनि कति मोटो नि! “हेर, साँचै नै पो ल्याएको रहेछ। लाज
लागेन तपाइलाइ उसंग भेट्दा?” अब कामभन्दा कुरा बढि हुनथाल्यो।
भाइब्रेटरलाइ साइडमा राखेर सोझो किसिमले पार्वतीको माथि चढेर बिस्तारै
बिस्तारै चिक्दै उनीहरु कुरा गर्दै थिए। निश्चय पनि ख्याल ख्यालमा
जिस्किएजस्तो थालेको कुरा आज धेरै अगादि पुगेको थियो र यस्ले दुबैलाइ
बढिनै गम्भीर बनाएको थियो। त्यो दिन (रात) भाइब्रेटरको खासै प्रयोग नै
भएन। सेक्स सकिए पछि धेरै बेर कुराकानी भयो। पार्वतीले भेटको सबै ब्यहोरा
सोधिन् – के के कुरा भयो, कस्तो ब्यबहार थियो आदि आदि। पछि दुबै निदाए।
राति एकचोटि पार्वती ब्युँझिइन् अनि फेरि सुत्न खोज्दा उनलाइ नीद आइरहेको
थिएन्। मनमा अनेकौं कुराहरु खेलिराखेको थियो। सागर त मस्तसंग सुतिराखेको
थियो। कता कता उनलाइ करिब दश बर्ष अगादिको जस्तो मनोदशाले पिरलिराखेको
थियो। उनी बाइस वर्षकि थिइन् जब उनले आफ्नो कुमारीत्व गुमाएकी थिइन्।
त्यो रात पनि उनी यसरी नै सुत्न सकेको थिएन। हुन त आज त्योबेला जस्तो
खासै केहि भैहालेको थिएन। सागरसंगको सेक्स त नियमित कुरा नै थियो तर आज
पटक पटक उनको सोचाइ कम्प्युटरमा देखेको भुषणको हाँसिराखेको सिङ्गल फोटोमा
गइराखेको थियो। प्रेमविबाह गरेर सागरबाहेक अरू कुनै केटासंग कहिल्यै
यौनसम्पर्क नगरेका पार्वतीको लागि पटक पटक भुषणको कल्पना आइराखेको उनकै
लागि पनि अचम्म थियो। निद्रा नलागेकोले कोल्टे फेर्दै उनी बेडको छेउ
पुगिन् । अनि अनायसै उनको हात बेडमुनि भएको भाइब्रेटरमा पय्रो। उनले बेड
छेउको बत्ती बालिन् र भाइब्रेटरलाइ नियालेर हेरिन्। कम्प्युटरमा देखेको
भुषणको लिङ्ग त्यहि जस्तो लाग्यो। अनि झतपत परपुरुषको लिङ्ग छोएको जस्तो
लागेर भाइब्रेटरलाइ फेरि बेडमुनि मिल्काइ दियो र बत्ती निभाएर फेरी
सुत्ने कोशिस गरिन् ।

हेर्ने इच्छा....................

आफ्ना यौनाङ्काक्षा र सोचाइहरुको आदानप्रदान पछि भुषण र ताराको भाइब्रेटर सागर र पार्वतीले प्रयोग गर्न दिएपछि पहिलो पटक उनीहरु बीच सीधा भेट भएको थियो। भाइब्रेटर प्रयोग गरेर आफ्नो योनिमा एकैसाथ लाडो र मुखको अनुभव गरेको रात पार्वतीलाइ सुत्न गाहारो भइराखेको थियो। अब अगादि …….. तर निद भने अझै आइरहेको थिएन्। किन किन उनलाइ आज आफुले पहिलो पल्ट गरेको सहबासको याद आइराखेको थियो। बीबीएस गरिराख्दा एउटा कम्प्युटर ट्रेनिङ्गको बेला उनको भेट सागरसंग भएको थियो। सागर त्यसबेला भर्खरै पढाइ सकेर त्यस ट्रेनिङ्ग इन्स्टिच्यूतमा काम गर्न सुरु गरेका थिए। भेटघात बिस्तारै प्रेममा परिवर्त्तन भयो। उनीहरु हरेक दिनजसो नै भेत्थे, अनि सागरसंग मोटरसाइकलमा बसेर बिभिन्न थाउँहरु घुम्न जान्थे, रेस्टुराँमा खान्थे। समय निकै रमाइलो थियो। रेस्टुराँको तेबलमा पहिलो पल्ट काउकुति लाग्ने गरि एकअर्काको हात समातेर मुसारेको थिए उनिहरुले। अनि एकदिन चोभार घुम्न जाँदा जंगलतिर पसेर धेरैबेर मायाप्रितिको कुरा गरे र यस क्रममा उनीहरुको बीच पहिलो पल्ट ओठ ओठको गहिरो चुम्बन भएको थियो। अनि त्यहिं अंगालोमा चुम्बन गर्दा गर्दै सागरले पहिलो पटक पार्वतीको लुगामाथिबाट स्तन छोएको थियो। त्यसपछिका एकान्त भेटघातमा किस गर्नु नियमित जस्तै भएको थियो। एक दिन अंगालो मारेर किस गर्दै हातहरु जीउभरि सलबलाउँदै गर्दा सागरले पार्वतीको हातलाइ पाइण्टमाथिबाट उस्को लिङ्गको स्पर्श गराएको थियो। अनि उसको हात पनि सलवार कुर्ताको माथिबाट उनको योनि र चाकक्षेत्रमा निकै काउकुती लाग्ने गरी सलबलाएको थियो। एक दिन घुम्ने क्रममा उनीहरु नगरकोट जाँदै थिए। डाँदामाथि पु्ग्न लागेको बेला पानी परेर दुबैजना निथ्रुक्कै भिजे। अनि पहिलो पुगिएको होटलमा पसे। तातो चिया अर्डर गरेर तेबुलमा बसे। चिसोले पार्वती लगलग काम्न लागेको थियो। चिया दिन आएको होटलवालाले उनीहरु भिजेको देखेर रुमालहरु र कोठा अफर गय्रो। अरु कुनै उपाय थिएन, ठिकैमानेर दुबैजना एउटा कोठामा पसे। कोठामा पस्ने बित्तिकै सागरले ढोका बन्द गरे। अलि लज्जा अलि डर र धेरै प्यार र चाहनाको वातावरणमा उनीहरु तुरन्तै अँगालोमा बाँधिए। दुबैको सबै लुगा देखि भित्र जीउ सम्मै निथ्रुक्कै भिजेको थियो। र यो भिजेको शरिरले उनीहरुलाइ झनै रोमान्चित गर्नलागेको थियो। अनि भिजेको लुगा लगाइ राख्ने कुरा पनि भएन्। बेडमाथि राखिएको एउटा तौलिया लिएर पार्वती बाथरुममा पसिन्। उनको ब्रा र अण्डरवेयर समेत भिजेको थियो। कपाल पुछेर एउटा तौलिया टाउकोमा बेरिन्। अनि माथिको लुगा खोलेर निचोडिन्। एउता ठुलो तौलियाले आफ्नो आङ धाकिन। निचोदिसकेपछि चिसै भएपनि फेरि लुगा लगाइन र बाहिर निस्किन्। सागर पनि कोठामा आफुलाइ सुकाउने कोशिस गरिराखेको थियो। उ आफ्नो जुत्ता, मोजा, र टिसर्त मिल्काएर नाङ्गो छातीमा थियो र एउता तौलियाले टाउको पुछ्दै थियो। यस्तो अवस्थामा उनिहरुले अहिलेसम्म एकअर्कालाइ देखेको थिएनन् तर जुन गतिमा उनिहरुको प्रेम अघि बढिराखेको थियो त्यसको लागि यो स्थिति अस्वाभाविक भने थिएन। बाहिर निस्कने बित्तिकै प्रेमभावले दुबैलाइ तान्यो र त्याप्प एकअर्कोको अंगालोमा पुगे।अनि हातहरु जीउभरि सलबलाए। "भिजेको लुगा के लाउने" भन्दै सागरले पार्वतीको लुगा फेरि खोलिदियो। अलि डर लागीराखेता पनि पार्वती प्यारमा पुरै गलिसकेकि थिइन र परिस्थितिले उनलाइ निकै कामुक बनाइराखेको थियो। उनी रुमालले जीउ छोपेर बेडतिर गइन र कम्बल भित्र पसिन। "त्यो भिजेको सुरुवालले बेड भिजिहाल्छ नि" सागर जिस्किदै थियो तर सुरुवाल साँचै भिजेको थियो। सागरले नै कम्बल भित्र हात पसाएर सुरुवाल खोल्न कोशिस गय्रो। "नाइ नाइ बिहे नगरी पनि … " पार्वती केहि भन्न खोज्दै थियो। तर सागरको ओठ त्यहि समयमा उसको ओठमा जोडियो र लामो गहिरो किसपछि उनले केहि बोल्न सकिनन्। "भिजेको सुरुवाल नलगाउ पो भनेको त" एकछिन पछि सागर बोल्यो। सागरको हात उनको कम्मरमा पुग्दा उनले अब रोकिनन् बरु इजार खोलेर सहयोग नै गय्रो। उनको सुरुवाल पनि खुल्यो तर उनी कम्बल मुनि थिइन। सागरले पनि आफ्नो पाइण्ट खोलेर मिल्कायो। अण्डरवेयर पनि भिजेकोले त्यो पनि खोलेर फाल्यो र पुरै निर्बस्त्र भयो अनि हाँस्दै कम्बल भित्र पस्न कोशिस गय्रो। पार्वतीले कम्बल त अब निकै कस्सिने गरी बेरेर बसेकी थिइन। उनलाइ भित्र नै राखेर सागरले उनलाइ अंगालो हाल्यो। अनि फेरि चुम्बनको प्रक्रिया शुरु भयो। पार्वतीको हातहरु अब अधैर्यपुर्बक उसको नाङ्गो जीउमा चलिराखेको थियो। अलि स्वर फुटेको समयमा उनले भनिन् "त्यो चाहिँ नगर्ने है डर लाग्छ" अब सागर पनि कम्बल भित्र पुगिसकेको थियो। भिजेको कट्टु र ब्रा त पार्वतीले पहिले नै छोदिसकेको रहेछ, त्यसैले पो उनले कम्बल जोडले बेरेकी रहेछन्। अब कम्बल भित्र पुरै निर्बस्त्र केटा र केटी, दुबै अति कामुक। हातहरु अब जतासुकै चलिराखेको थिए। मुख मुख जोदिएर जिब्रोहरु एकअर्कोको मुख भित्र चलिराखेको थियो। पार्वतीको हात अब सागरको कडा लिङ्ग समातेर चलाइराखेको थियो। सागरको हात उनको योनिमा पुग्दा पार्वतीले त्यो हात च्याप्प समातिन् अनि "प्लीज, डर लाग्छ" भनिन। तर सागर त सबै कुराको लागि पुरै तयार रहेछ। "अब मंसीरमा त हाम्रो बिहे भइहाल्छ" त्यो हात माथिल्याएर दुध चलाउदै सागरले भन्यो, "अनि अनसेफ किसिमले गर्नै पनि त होइन नि"। यति भन्दै उसले भुइँमा भएको उसको पाइण्ट तान्यो र त्यसको खल्तीबाट कण्डोमको पाकेट निकाल्यो। "ल हेर, केटा त खतरा रहेछ, यसैको लागि यहाँ ल्याएको हो कि के हो?" पार्वतीको यो प्रश्नपछि सागर अलि भावुक भयो। अनि एउटा हातमा टाउको अदाएर अर्को हात कम्बल माथिबाट पार्वतीलाइ अँगालो हालेर आँखा आँखामा हेरेर सागर बिस्तारै बोल्न थाल्यो। "पहिलो कुरा त म तिमीलाइ धेरै माया गर्छु, पार्वती, I love you very much. मलाइ खुशी लाग्छ कि छिटै हामी बिहे पनि गर्दैछौं। अनि बैवाहिक जिन्दगीको हरेक जिम्मेवारी लिन म तयार छु। अहिले नै म मेरो भनेर भन्दा हाम्रो भन्ने कुरामा बढि सोच्छु। अनि फेरि अर्को कुरा –मेरो मान्यता हो कि सेक्स विबाहको अति महत्वपूर्ण पार्ट हो र मलाइ त यो भरपुर चाहिन्छ। तर आजै चाहिन्छ भनेको होइन। हामी यसअघिको भेटमा पनि सेक्सुअल युनियनको नजिक पुगेकोजस्तो लागेकोले कहिं एक छिनको बेहोशीले जिन्दगिभर पछुताउनु नपरोस र आबश्यकै परे सुरक्षित तरिकाले मज्जा गर्न सकियोस् भनेर यो कण्डोम खल्तीमा तयारी राखेको हो। कुरा यहि हो अब तिमी कुन किसिमले बुझ्छौ?" "कस्तो अनुभवी जस्तो कुरा गर्दा रहेछौ, धेरै अनुभव छ कि यो कुरामा?" "म तिमीसंग केहि पनि कुरा लुकाउन चाहन्न। हो म रस्सिया पढ्दा मेरा केटी साथीहरु थिए र मेरो उनीहरुसंग यौनसम्बन्ध पनि थियो। तर अब यहाँ आएर तिमीसंग भेतेपछि तिमीबाहेक अरु कुनैसंग कुनै सम्पर्क भएको छैन् र म प्रतिज्ञा गर्छु कि तिमीबाहेक अरु कुनै केटीलाइ फुटेको आँखाले पनि हेर्ने छैन्।" यति भनेर सागरले पार्वतीको निधार, गाला र ओठमा म्वाइ खायो। यतिन्जेल सम्मको कुराले त पार्वतीको हात पनि अब सागरलाइ अंगालो हाल्न पुगिसकेको थियो। "हामी आज प्रतिज्ञा गरौं कि हामी एकअर्काको लागि। मेरो तन, मन धन सबै तिम्रो लागि। अनि हाम्रो बीच कुनै कुरा नलुकोस। मैले मेरो पुरानो सम्बन्धको बारे बताएं, अब तिमीलाइ पनि केहि भन्नुछ भने …" पार्वतीले कस्सिएर अंगालो मारेर "I love you सागर I love you" भन्न थालिन्। "मेरो कुनै अनुभव छैन् त्यसैले डर लाग्छ। मेरो लागि त सबै कुरा भनेको तिमी नै हो। तिमीलाइ पाउन म त पुरा रुपले तिमीमै समर्पित छु। त्यो दिन उनीहरु त्यहाँ दिनभरी बसे र त्यस अवधिमा पाकेटमा भएको तिनैवटा कण्डोम प्रयोग भइसकेको थियो। नगरकोटबाट घर फर्केपछि त्यो रात उनी समयमै सुतेकी थिइन तर राती एकचोटि बिउँझेपछि दिउँसोको कुरा सम्झेर सुत्न सकेको थिएन। आज उनले आफ्नो कुमारीत्व सागरको प्यारमा समर्पित गरेर गुमाएकी थिइन्। यो कुरा भन्दा सागरको कुरामा भएको गहिराइ, परिपक्वता, जिम्मेवारीको बोध आदिले उनको मन जितेको थियो। सागरमा उनले त्यो सबै कुरा पाएको थियो जुन उनले कल्पना गर्न सक्ने कुनै आदर्श पुरुषमा हुन्छ। बत्ती बालेर हेर्दा सागर अझै मस्तसंग सुतिराखेको थियो। सागरको इमान्दारी, खुलामन, परिपक्वताले गर्दा बिवाह पछिका पनि सबै उतारचढाव राम्रैसंग चलेर गइरहेको थियो। मुख्यकुरा सागरको उपस्थितिमा उनले सधै सुरक्षित महशुस गर्न सकेको थियो। यस्तो सुरक्षाको, प्यारको प्रतिक अनि एक अर्काको लागि तन,मन,धन समर्पण गरेको आफ्नो पति उनी कुनै हालतमा गुमाउन चाहन्न थिन्। कतै सागर तारासंग निकै आकर्शित त भएको छैन्? अनि फोटोमा देखेको ताराको शरिर सम्झन पु्ग्यो। अनुहार त अहिले सम्म देखेको थिएन। दुइ बच्चाको आमा भैसकेता पनि ताराको योनि निकै आकर्षक थियो – सायद कपाल सबै सफाचट गरेकोले होला। म पनि भोलि यो जंगल चिल्लो पार्छु, उनले सोचिन्। सागरलाइ ताराको ठुला दुधहरु चलाउन मन लागेको हो कि। अनि फेरि ताराको योनिमा भाइब्रेटर पस्दै गरेको तस्बीर अगादि आयो। अनि त्यहिं केटाको ओठ र जिभ्रो पनि थियो। यस्तो दृष्यको कल्पना त उनले पनि गरेकी थिइन्। सम्झनामा नै उनलाइ काउकुटी लाग्न थाल्यो। रमाइलै पो होला, आखिर त्यो खेलौना त हो। तर साँचै त.. मन मनैको कुरामा पार्वतीलाइ हास्न मन लाग्यो। अनि अन्त्यमा निद्रा पनि आउन थाल्यो।भोलि पल्ट दिउसो घरमा कोहि नभएको समय थियो। हिजो रातिको कुरा पार्वतीले सम्झेर उनी आफ्नो कोठामा गइन्। बेडमुनिबाट त्यो भाइब्रेटर निकालिन् र निकै ध्यान दिएर हेर्न थालिन्। फिल्महरुमा देखिने गोराहरुको जस्तो देखिने त्यो खेलौना साँचैको लाडो जस्तै थियो। उनले त्यो लाडोलाई मुट्ठीमा समातिन् र हात तल माथि हल्लाउन थालिन् – जसरी उ सागरलाइ गर्नै गर्थिन्। एक्लै यस्तै चलिराख्दा उनलाइ काउकुती लाग्न थाल्यो। उनले त्यो लाडो आफ्नो लुगा भित्र लगिन र योनिमा छुवाइन्। काउकुती झनै बढ्यो। अनि उनी बेडको छेउमा बसिन र सुरुवाल र अण्डरवेयर खोलिन्। अनि त्यो लाडोको टुप्पो आफ्नो पुतिमा पसाइन् र त्यसको स्वीच अन गरिन्। झुनझुन भाइब्रेट भए पछि उनले अलि अलि गर्दै करिब करिब पुरै लाडो आफुमा घुसाइन् र भित्र बाहिर खेलाउन लागिन्। जति गय्रो त्यति नपुग्ने। अब त उनले जोड जोडले आफ्नो कम्मर पनि त्यो लाडोमा थेलिरहेकि थिइन्। राती उनीहरु निसंकोच त्यो लाडोलाइ पनि संलग्न गरि सेक्स गरे। पार्वतीले पनि आफ्नो पुतिमा मुख र लाडो दुबैको एकैसाथ अनुभव गरे। तर दुइ तीन पल्ट पछि त्यो खेलौनाको उपयोग कमै मात्र हुन थाल्यो। आखिर त्यो ज्यान नभएको खेलौना भन्दा बढि त केहि थिएन्। बिचमा भुषणसंग MSN मा सम्पर्क हुंदा अरु कुराको साथसाथै भाइब्रेटरको अनुभव कस्तो भयो भन्दै सोधेको थियो। भएको कुराहरुको निसंकोच जानकारी आदानप्रदान भयो। फिर्त्ता गर्ने कुरा गर्दा, हतार नभएको र बिस्तारै लिउँला भन्ने कुरा भुषणले गरेको थियोकेहि हप्तापछि फिर्त्ता गर्नको लागि फेरि भेट हुने कुरा भयो। सके चारैजना भेत्नेकुरा भएको थियो। कार्यक्रम अनुसार दिउसै एउटा सपिङ्ग सेन्टरमा भेट्ने कुरा भयो। तर पछि साचै जाने दिन, पार्वतीले जान मानिनन्। सागर मात्रै गयो। भुषणसंग तारा पनि थियो। पसल बाहिर भेटेर एकछिन कुराकानी भयो। सागरले तारालाइ "भाउजु, नमस्कार" भने। ताराले नमस्कार मात्र फर्काइन, खासै केहि कुरा गरिनन्। भुषणसंग भने उसको प्रोजेक्टको बारे अलि लामै कुरा गय्रो। भुषणलाइ उसको प्रोजेक्टमा एउटा सफ्तवेयरको काम थियो र त्यसको लागि उसले सागरलाइ गर्न इच्छुक छ कि भनेर प्रश्न गरे। दुइ तीन दिन पछि सागरले प्रोजेक्टको साइत हेर्ने इच्छा ब्यक्त गय्रो।

नाङ्गो फोटो ..................

कामको कारण भुषण साइतमै बसेको थियो। अनि स्कूलमा बिदा भएकोले केटाकेटी सहित तारा पनि साइतमै आइरहेको थियो। प्रोजेक्टको क्वार्टरमा कोठाहरु यथेस्तै थियो। आफ्नो assignment साइतमै आएर install and operate गर्नु परेकोले सागर पनि साइतमा आएको थियो। काममा ब्यस्त हुंदाहुंदै अलि अबेर नै भयो। अनि साँझ गेष्टहाउस फर्कने बेला प्रोजेक्टको गाडी बिग्रिएको खवर आयो। भुषणकै क्वार्टरमा बस्नु बाहेक सागरको लागि अरु उपाय थिएन।

"ठिकै छ नि, अनि भोलि पनि सबेरै काम थाल्न सकिन्छ",

खालि चेन्ज गर्ने लुगा केहि थिएन। भुषणको लुगा दिए पछि त्यो पनि समस्या भएन।

केटाकेटीसंग खेल्दै गफ गर्दै खाजा खाइसकेपछि सागर र भुषण तिभिहेर्न बसे। डिनर अलि अबेर नै भयो। खाना पछि अझै एउटा बोर्डगेम खेल केटाकेटीसंग भयो। त्यसपछि अब पुग्यो भनेर ताराले केटाकेटिलाइ सुत्न उनीहरुकै कोठामा लगिन। छोरालाइ सुताउन भुषण पनि लाग्यो।

ठुलो लिविङ्ग रुम भएकोले सागरको लागि त्यहि कोठामा बेड मिलाउने कुरा भएको थियो। सागर एक्लै तिभी हेरेर बसिराखेको बेला करिब १०-१५ मिनेट पछि तारा त्यहाँ आइन्। "साइतमा कति बस्नुहु्छ" सागरले कुरा सुरु गय्रो। अर्को केहि समय यस्तै साधारण कुराकानीमा बित्यो।

केहि बेरमा भुषण पनि आइपुग्यो। "सु्त्यो?" ताराले सोधिन्, "वहाँलाइ पनि त्यो गेस्ट बेड खोलिदिने होइन त?"

"हैन् मलाइ यहिं सोफामै भए पनि हुन्छ नि" सागरले भन्यो।

"मिलाउन त त्यहि सोफाकै बनाउने हो, ठिक छ, अहिले एकछिनमा मिलाउँला नि" भुषणले भन्यो।

अनि तिनजना तिभिहेर्दै गफ गर्न थाले। पहिले कम्प्युटरमा गफ (च्याट) गरेर धरै भित्रीकुरा थाहाभैसकेको भए पनि अहिले भने औपचारिक कुराकानीमै समय गइरहेको थियो। तारालाइ सागरले भाउजु भनेर नै सम्बोधन गरिराखेको थियो। अब कुरा अर्को भाउजुको आउन थाल्यो।

"अनि किन भाउजुलाइ नल्याउनु भएको नि?" ताराले सोधिन्।

"अहिले कामकै हतारमा हिंदेको, अब पछि आउदा ल्याउँला नि"

"मैले त भाउजु कस्तो छ भनेर थाहा पनि छैन्, कहिल्यै देखेको छैन्।"

"मसंग फोटो छ नि, हेर्नुहुन्छ?"

"देखाउनुस न"

सागरले आफ्नो laptop खोल्यो। र एकै क्षणमा पार्बतीको फोटो स्क्रिनमा ल्यायो। अनि छोरीको, अनि सबै परिवारको।

"अस्तिको फोटो पनि देखाउनुस न" भुषणले प्रसंग अलि बदलेर कुरा निकाल्यो।

फोटो देखाउने क्रममा सागरले स्क्रिनमा पार्बतीको नाङ्गो फोटो अगादि आयो जसमा उनी आफ्ना दुइ हातले दुइ बुबु छोपेर बसेको थियो, र अनुहारमा मुस्कान थियो।

"राम्रो" भुषणले कमेण्ट गय्रो।

"तपाइलाइ त यस्तो राम्रो लागि हाल्छ नि, खै म जान्छु" ताराले भनिन्।

"हैन एक छिन हेर न। बरु आरामले बसेर हेरौं न" भुषणको प्रस्ताबमा सबै भुइँमा बसे। भुषण एकचोति बच्चाहरुको कोठामा हेर्न गयो, सुतिराखेको छ कि छैन भनेर। फर्केर आउदा उसले कोठाको बत्ती निभाइदियो। अब तिभी र कम्प्युटर स्क्रिनको उज्यालो मात्र कोठामा थियो। तारा अब स्क्रिनको ठिक अगादि र सागर र भुषण दायाँ बायाँ थिए। तारा आफ्नो बायाँतिर बसेको भुषणको काँधमा अढेस लगाएर बसेको थियो। सागरले फोटो देखाउने क्रममा अब उनीहरुले पहिले नदेखेका पुरै अनुहार आउने नाङ्गा फोटोहरु देखाइराखेको थियो।

भुषणको दायाँ हात तारालाइ अँगालो हालेर बसेको थियो। धेरै चोटि कुराकानी भैसकेको भएता पनि साँचै पहिलो पटक केहि कुरा हुनलागिराखेको थियो। अर्को फोटोमा पार्वतीले सागरको लिङ्ग हातमा खेलाइराखेको थियो। ताराले आफ्नो नजर कम्प्युटरबाट हताएर भुषणको अनुहारमा लग्यो। भुषणले पनि त्यहि गरेको रहेछ। अंगालोमा रहेको उनीहरू अब ओठ ओठ जोडेर मस्तसंग किस गर्न लागे। सागरलाइ एकछिन अब के गर्ने जस्तो लाग्यो- अहिलेसम्म उसले कसैलाइ छोएका थिएनन्। सागर हतार गरेर situation बिगार्न चाहन्नथ्यो। उसले आफ्नो कम्प्युटरमा भएको अर्को एउटा भिडियो प्ले गरे जसको दृष्य यो कथाको पहिलो अध्यायमा थियो।

अब तारा खुत्ता तन्काएर भुषणको अंगालोमा बसेको थियो। सागरले कम्प्युटर अलि पर लग्यो। अनि पहिलो पल्ट ताराको खुट्टामा हात हाल्यो। ताराले कुनै प्रतिकार त गरिनन् तर जीउ सिरिङ्ग भएको राम्रै अनुभव गर्न सकिन्थ्यो। सागरको छुवाइले तारा अलि डराए जस्तो र अलि नर्भस भएको थियो। उनले भुषणलाइ बेस्सरी अंगालो हालिन्। उनले केहि भन्न खोजेजस्तो थियो तर भुषणले फेरि ओठमा ओठ जोडेर किस खान थाल्यो। अनि बिस्तारै भन्यो, "केहि हुंदैन्, it’s ok " र किस गर्दै हात ताराको जीउमा सलबलाउन थाल्यो।

सागरले बिस्तारै ताराको खुत्ताहरुमा मसाज गर्नलाग्यो। मसाजको एरिया बिस्तारै माथि माथि जानथाल्यो। उता भुषणको हात अब ताराको स्तनहरु माथि पुगेको थियो – किसिङ्ग त जारी नै थियो। सागरको हात तिघ्राहुदै माथि जान थाल्यो। जिस्क्याए जस्तै उसको हात योनिक्षेत्रबाट स्वात्त माथि पेटको एरियामा पुग्यो। लुगामाथिबाट सागरले ताराको ठुलठुला स्तनमा हात पुय्राए। भुषणको हात अब ताराको लुगाभित्र पसिसकेको थियो। उसको हात पछ्याउँदै सागरको हात पनि लुगा भित्र पस्यो र ब्रामाथिबाट दुध मोल्न थाल्यो।

ताराले अझ पनि भुषणलाइ बेस्सरी समातेर बसेको थियो। सागरले हात तल पठाएर ब्राको हुक खोल्यो र अब नाङ्गो न्यानो ठुलो स्तनहरु खेलाउन लाग्यो। एकै क्षणमा उनको लुगा पुरै माथि सरिसकेको थियो र सागर बुबु चुस्न लागेको थियो। अब भुषणले पनि पोजिशन बदलेर ताराको अर्को बुबु चुस्न आइपगेको थियो। तारा अहिले भुइमा उत्तानो पल्टेको थियो। दुइ दुध दुइ मान्छेको मुखमा चुसाएर बस्दा उनलाइ अति नै excitement भैरहेको थियो। उनको हात भुषणको कट्टु भित्र जान खोज्दै थियो। भुषण आफैले आफ्नो सबै लुगा खोले, अनि उठेर गइ तिभि बन्द गरिदिए। अब सागरको कम्प्युटरको लाइत बाहेक पुरै अंध्यारो थियो। भुषणलाइ थाहा थियो कि यो पहिलो पल्टको thrεεsome भएकोले तारा त्यत्तिको खुलेर सहभागी नहुन सक्छ र अंध्यारो बनाइदियो बने उनलाइ आफ्नो लाज लुकाउन अलि सजिलो हुनेछ र बढि रमाइलो हुन सक्छ। उसले कम्प्युटरको स्क्रिन पनि तलतिर झारी दियो। अब अलि अलि मात्र लाइत त्यहाबाट निस्किराखेको थियो। त्यो कम्प्युटरको लाइत आउने ठाउँमा उसले कण्डोमको पाकेट हाल्यो ताकि आवश्यक पर्दा सजिलै पाउन सकियोस्।

सागरको हात अब ताराको सुरुबाल तिर गयो। लुज सुरुवालमा उसको हात स्वाट्टै पस्यो। ताराले आफ्नो हात सागरको हात माथि ल्यायो र उसको हात समातेर आफ्नो योनिमाथि दल्यो। उनी पुरै तयार भैसकेकि थिइन्। सागरले उनको सुरुबाल र प्याण्टी तल तानेर तारालाइ पुरै निर्बस्त्र बनायो। अब लुगा भएको बाँकि उ मात्र थियो। उसको मुख अब ताराको योनिमा पुग्यो र मज्जाले खान, चात्न थाल्यो। ताराले पनि उसको मुखमा दनक दिएर साथ दिइन्। ताराको हात अब सागरको जीउमा छामछुम गर्न पुग्यो। सागरले आफ्नो कट्टु खोलेर तल झाय्रो र बिस्तारै 69 पोजिशन गर्न सजिलो हुने किसिमले माथि ल्यायो। पहिलो पल्ट ताराको हात सागरको लिङ्गमा पय्रो।

उनी फेरी अलि डराए जस्तो भयो। तर सागर अब रोकिने स्थितिमा थिएन। उ ताराको माथि 69 पोजिशनमा पुग्यो। ताराले उनको लिङ्ग समातेर बिस्तारै मुखमा लगिन्। यो क्रमको गति बढ्दै गयो। भुषण उत्तानो परेर पल्टेर ताराको दुधहरु मोल्दै थियो। अनि पोजिशन बदलियो। तारा भुषणको माथि 69 पोजिशनमा आइपगिन। अब उनलाइ पछादिबाट चिक्न सागरले राम्रो अबसर पायो। हतपत कण्डोम लगाइ उसले ताराको चाक समातेर आफ्नो लाडो ताराको पुतिमा छिरायो र दनादन दिन थाल्यो। यो उनीहरुले धेरै पहिले देखि सोचिराखेको पोजिशन थियो। ताराको पुतिमा अहिले तलबाट भुषणको मुख र पछादिबाट सागरको लाडोले मस्ती दिइराखेको थियो। अनि उनको मुखमा पनि भुषणको लाडो थियो।

सागरको आउदासम्ममा तारा त दुइ तीन चोटी लखतरान भैसकेको थियो। अनि उनी उत्तानो भुइमा पल्टिइन्। अब भुषण उनको माथि साधारण पोजिसनमा चढे।

मेरी दीदी

घटना आठ साल पुरानी है, जब मैं ग्वालियर में रहता था, मेरी दीदी की शादी पक्की हुई थी। तब हमारी मुलाकात उस व्यक्ति से हुई जो रिश्ते में मेरी दीदी के जेठ लगते हैं, धीरे धीरे हमारी जान पहचान उनसे बढ़ने लगी।
मेरी और मेरे जीजू की खूब पटती है। (मेरी दीदी के जेठ मेरे जीजू लगते हैं ) गर्मियों के दिन थे, मैं स्कूल से सीधा जीजू के घर गया। वे सो रहे थे तो मैं उन्हें परेशान करने लगा तो जीजू ने मुझे पकड़ कर लिटा लिया और मुझे कहने लगे- काश ! तू मेरी साली होती !
तो मैंने बात काटते हुए कहा- साली होता तो क्या करते ?
तो उन्होंने कहा- मौका मिलने दे, फिर बताऊंगा !
ऐसे ही दिन कटते गए। एक दिन की बात है, दीदी अपने गाँव गई थी। जीजू ने मुझे फ़ोन कर कहा- रात को घर पर खाना खायेंगे ! आ जाना !
रात करीब दस बजे मैं जीजू के घर गया, वे ड्यूटी से आ चुके थे। फ़िर हमने खाना खाया, खाना खाने के बाद जीजू नहाने चले गये, मुझे नींद आ रही थी तो मैं बिस्तर पर लेटा था इतने में जीजू नहा कर आ चुके थे उन्होंने सिर्फ़ पायजामा पहना हुआ था, वो भी पानी में गीला था तो उनके लंड का उभार साफ़ नज़र आ रहा था। मुझे अचानक कुछ होने लगा था जीजू ने फ़िर हाथ पैर में तेल लगाया और मेरे बगल में लेट गए।
वो मुझसे सेक्सी बातें कर रहे थे, मेरे लंड में अकड़न होने लगी थी। तभी जीजू ने मुझे अपनी तरफ़ खीच लिया और मेरे होठों पे अपने होंठ रख दिए और उन्हें चूसने लगे। मुझे अच्छा लग रहा था। थोड़ी देर बाद मैं भी उन्हें चूमने लगा तो उनकी हिम्मत बढ़ गई। उन्होंने अपना एक हाथ मेरी पैन्ट में डाल दिया। फ़िर मेरे लंड को आगे पीछे करने लगे, मुझे बहुत अच्छा लग रहा था !
करीब पन्द्रह मिनट तक हम ऐसा ही करते रहे। फ़िर जीजू ने अपना पायजामा उतार दिया और मुझसे मेरे कपड़े उतारने को कहने लगे। पर मैंने कहा- मुझे शरम आ रही है।
तो उन्होंने ख़ुद मेरे कपड़े उतारे। हम दोनों पूरे नंगे बेड पर लेटे थे। जीजू ने मुझे उनका लंड चूसने को कहा तो मैंने मना कर दिया क्योंकि मैंने कभी पहले ऐसा नही किया था। जीजू ने मुझे जोर न देते हुए मेरा लंड अपने मुँह में ले लिया।
मुझे पता नहीं क्या हो रहा था। जीजू मेरे पूरे शरीर में किस कर रहे थे। उन्होंने मेरी गांड के छेद में अपनी जीभ भी डाली। मैं सेक्स में डूबा जा रहा था। मेरे मुँह से अजीब सी आवाजें आ रही थी। अचानक जीजू उठे और कमरे की लाईट जला दी। मेरी नज़र जीजू के लंड पर पड़ी तो मेरी आँखे खुली रह गई क्योंकि उनका लंड करीब दस इंच लंबा और चार इंच मोटा था।
जीजू ने मुझे जोर दिया तो मैंने उनका लंड थोड़ा सा मुँह में लिया क्योंकि लंड मोटा होने की वजह से अन्दर नहीं जा रहा था। जीजू ने मुझे कुत्ते के पोज में किया और मेरी गांड के छेद को चाटने लगे। मैं अपने लंड को दबाने के सिवा कुछ नही कर पा रहा था।
फ़िर जीजू ने अपना लंड मेरी गांड के छेद पर रखा और कहा- थोड़ा दर्द होगा, डरना मत !
इतना कहते ही उन्होंने इतना जोर का धक्का मारा कि मेरे मुँह से बहुत जोर से चीख निकल गई। जीजू में जल्दी से मेरा मुँह दबाया और मेरे होंठों को अपने होंठों से जोड़कर चूसने लगे। मेरी गांड से खून बह रहा था तो उन्होंने मेरी गाण्ड से लण्ड निकाल लिया और मेरा लंड अपने मुँह में लिया और चूसने लगे। धीरे धीरे मेरा दर्द कम होने लगा और अचानक मेरे लंड से चिपचिपी धार निकली तो जीजू ने उसे पूरा पी लिया।
पूछने पर बताया- यही जब औरत की चूत में जाता है तो बच्चा होता है !
तो मैंने उनसे पूछा- टेस्ट कैसा है?
तो उन्होंने अपना लंड मेरे मुँह दिया और कहा- धीरे धीरे आगे पीछे कर ! अच्छा लगेगा !
करीब पाँच मिनट बाद उन्होंने मेरा सर जोर से अपने लंड पे दबाया और जोर की धार मेरे मुंह में मारी, नमकीन सा टेस्ट लगा पर पूरा मुँह उनके लंड के वीर्य से भर गया। जीजू ने कहा- पी जा ! अच्छा लगेगा !
तो मैं पूरा का पूरा पी गया। फ़िर हम रात को करीब तीन बजे नंगे ही सो गए।

विचलन.....................

ए, झर्नुभो आमा ? यतै आउनुहोस् न।
घरबेटी आमैलाई पसलभित्र बस्ने ठाउँ छोडी दिँदै पसल्नी चाहिँ नखोलेको साबुनको कार्टुनमाथि बसिन्। दिउँसोको समय हुनाले पसलमा ग्राहकहरु थिएनन्। बानेश्वरको यो शाखा सडकलाई चैते घाम र धुलिकणयुक्त बतासले लतारिरहेको थियो।
अँ, के गर्दैछस् सुमनकी आमा ? ठाडै निदाइस् कि क्या हो ? तिमेरु बीसे-बाइसे तरुनीहरुलाई त निद्राले पनि खुब मन पराउँछ। नातिनी पनि तेरो भानिजसँग पढ्ने झरिगई। एकछिन सुत्‍न पर्‍यो भनेर पल्टेकी थिएँ, निद्रा लाग्नु त कता हो कता ढाड मात्रै बिझायो। …अनि यता झरेकी पहिला, हातले टेकेर अडी अडी बस्दै आमैले भनिन्, उमेरले छोडेपछि उठ्न पनि गार्‍हो बस्न पनि गार्‍हो।
पसलमा बस्दाबस्दै उङ्न लागेकी पसल्नीलाई घरबेटी बूढी गफिन आउँदा मजै लाग्यो। सत्र वर्षदेखि वैधव्य जीवन बिताइरहेकी आमैको एक्ली छोरी महाराजगञ्जमा बस्थिन्। तिनै छोरी सुत्केरी परेकीले उता गएकी आमै महिना दिनपछि हिजो मात्रै घर फर्केकी थिइन्। छोरीलाई सुत्‍केरी हुनुअगाडि नै बानेश्वर ल्याउने विचार थियो आमैको। तर मधेशतिरका घमण्डी इञ्जिनियर ज्वाइँले मानि दिएनन्। जेठो छोरा सपरिवा अमेरिका बस्थे। बूढी खासमा जेठोलाई अमेरिका जान दिने पक्षमा थिइनन्। तर केही नलागेपछि ठूली नातिनी चाहिँ खोसेर आफूसँगै राखेकी थिइन्। कान्छो छोरा रवि र नातिनी खुश्बुसँगै आमै सिरान तलामा बस्थिन्। प्रभावशाली विद्यार्थीसमेत रहेका रवि घरमा कमै अडिन्थे। चौध वर्षीया नातिनीको स्कूलमा आन्तरिक परीक्षा आएको हुनाले पढ्ने छुट्टी थियो।
दुई वर्षअघि यो घरको बीच तलामा डेरा सरेपछि भूँइतलाको एउटा सटरमा दोकानसमेत खोलेकी पसल्नीलाई प्रायःजसोले रविकै सिको गरेर दिलमाया नाममा भाउजु जोडेर सम्बोधन गर्थे। घरबेटी आमै चाहिँ दिलमाया कै छोराको नाम जोडेर सुमनकी आमा भन्थिन्। गोरो वर्ण, मिलेको नाक नक्सा र बन्किलो शरीरकी व्यवहार कुशल दिलमायालाई छोरी झैँ गरेर अर्ती-स्नेह पनि दिइरहन्थिन्। दिलमाया पनि बूढियाको कुरालाई ध्यानपूर्वक सुन्दै सही थाप्थिन्। नत्र आजकल बूढाबूढीको कुरा को सुन्छ र ?
मैयाँको जीउ हलुङ्गो भइहाल्यो। रहर गरे अनुसार छोरै भएछ। अब त जानु पर्दैन होला, हैन आमा ? आमै सजिलोसँग बसिसकेपछि दिलमायाले सोधिन्।
अब केलाई जानु परेको छ र ! सुसार गर्ने एउटी आइमाई छे जे गर्नु त्यसैले गर्ली। अँ, अनि के भो त तेरो जग्गाको मामला ? सकियो ?
आमैको हिमाल झैँ कपालमा अल्झिन पुगेको धागोको एउटा त्यान्द्रो टिपिदिँदै दिलमायाले उत्तर दिइन्, खै के भन्नु र आमा, त्यसमा त झमेला परेर हैरान भयो नि धन्न सानोबाबु हुनुहुन्थ्यो र कत्रो मद्दत गरिदिनु भयो। कति दिन त पसल बन्द गरेर हिँड्नुपर्‍यो। बिचरा रविबाबु सार्‍है जाति हुनुहुन्छ आमा।
खै के जाति भन्नु र ? यी बज्याबजिनीहरुले त मेरो मासु खाइसके। …ए नानी, लौ न तेरो सिपालु हातले मेरो कपाल ठुंगी दे दे। दिलमायाले छोइदिएपछि आमैको कपाल सक्सकाउन थालिसकेको थियो। विस्तारै ढल्केर टाउको दिलमायाको काखमा राखिदिइन्।
एकछिन घरमा बस्दैन। आज पनि बिहानैदेखि बेपत्ता छ। त्यो भतिजीलाई यसो पढाइ दे न बाबु भन्यो….छैन। फेल भई भने जेठालाई मैले के जवाफ दिनु ? …साँच्ची तेरो भान्जाको नाम के रे नानी ?
रमेश
हो रमेश। दश खेप सोध्यो बिर्सिजान्छु….। बरु त्यसले पो राम्ररी सिकाइ दिँदो र’छ। तँलाई पनि सघाएकै देख्छु। कति ज्ञानी केटा।
उतिखेरै मम्मी भोक लाग्यो भन्दै साढे चार वर्षे सुमन स्कूलबाट आइपुग्यो र रित्तो टिफिन क्यारियर सो केश छेउमा राख्‍दै पसलभित्र छिर्‍यो।
ए, लौ, कति चाँडो तीन पनि बजिसकेछ, दिलमाया झस्किइन्।
लु आइज नाति ! राजा बस्ने ठाउँमा भ्यागुताको ठसमस् हगि ? तेरो गद्दीमा त म बूढी पो बसेछु, सीधा भएर बस्दै आमैले भनिन्। सुमन आमाको काखमा गएर बस्यो। उसका पुक्के गालाहरु घाममा रन्किएर राताराता भएका थिए। दिलमायाले छोरालाई काखमा राखी राखी र्‍याकमुनिबाट आधा दर्जन मालभोग केरा निकालिन्। सुमनले तानेर सबै लिइहाल्यो।
त्यसो नगर न बाबा। खै त….खै, खै, हजुरआमालाई पनि दिउँ। नत्र हजुरआमा रिसाउनु हुन्छ- उठ्दै गरेको छोरालाई दिलमायाले तानेर काखैमा राखिन्। लोभी मोरो- आमैले सुमनको गाला थप्थपाइन्।
ल छोरा, माथि कोठामा जाउ र लुगा फेरेर केरा खाँदै गर। एकछिनमा म आउँछु र बाबालाई फेरि दूध र अण्डा बनाइदिन्छु। दिलमायाले छोरालाई उठाइन्।
बिस्कुट पनि है मम्मी !
सुमन दोकाबाट निस्केर माथिल्लो पट्टीबाट सिँढीतिर मोडियो। सिँढी चढ्दाचढ्दै आमा चाहिँ कराइन्- वल्लो कोठामा भान्दाइ र खुश्बु दिदी पढ्दै हुनुहुन्छ। डिस्टर्ब नगर है बाबा।
अनि ऐ नानी, तेरो सुमनको बाउले पैसा कहिले पठाउने भो त ? फोन गर्दैछ ? आमैले कुरा झिकिन्।
पैसा त भएको जति सबै अस्ति नै पठाइहाल्नुभएको होला। घडेरीमा लगाइहालियो। फोन चाहिँ अस्तिको हप्ता पनि गर्नुभएको थियो। अहिले त उता पनि त्यति राम्रो छैन अरे। छँदाखाँदाको जागिर छोडेर हिँडेको मान्छे…..हेरौँ के हुन्छ। एउटा ग्राहकलाई साबुन र टुथपेस्ट दिँदै दिलमायाले उत्तर दिइन्।
अलिक होस् गरेर व्यवहार गर है नानी। लोग्नेलाई पनि अलिक चेप्। हाम्रो जस्तो हुँदै न परायको मुलुकमा। नखरमाउलीहरु कोठी खोलेर बसेका हुन्छन् अरे। लोग्नेमान्छे भनेको रण्डी देख्‍दा घर बिर्सिने जात हो। ….गा’को पनि दुई वर्ष पुग्यो हैन ?
“उन्नाइस महिना भयो….” दिलमायाले वाल्ल पर्दै उत्तर दिइन्।
जग्गा भएपछि घर बनाउने मेसो पनि मिलाउनु पर्छ। आफू पनि होस गर। नचिन्नेहरुलाई तँलाई एउटा बच्चाको माउ भन्दैनन्…। मात्तिएलिस्। बूढीले साँचो मनले अर्ति दिइन्।
”छ्या आमा पनि…।”
”के छ्या भन्छेस पाँ पाँचवटाकी आमाहरु पनि ६ महिना लोग्ने बाहिरिँदा भूँडी बोकेर बेहाल भा’का छन्। लोग्ने चाहिँले त अर्की भेटिहाल्छ, छोराछोरीको पो बेपत्ता हुन्छ। टाढाको कुरा के गर्नु….” बूढीले आँखा चनाखो पारेर बाहिर हेरिन्। कोही आएका थिएनन्। ”माथ्लो तलामा तिमेरु आउनु अगाडि एउटी फूँडी बस्थी। लोग्ने चाहिँ उता जापान हो कि कता गा’थ्यो। पैसा पनि साफ्फी नै पठाउँथ्यो। राँडीले यहाँ नागा नचाउन थालिहालिछे ! हेर है उसको निको चाला नदेखेपछि सम्झाउनलाई यसै खै-खबर गर्न खोज्दा ‘महिना पुगेपछि भने जति भाडा दिएकै छु अरु कुरा तपाइँलाई के मतलब’ भन्दै उल्टै च्याँठिन्थी।”
एकक्षण अडिएपछि स्वर अलिक सानो पारेर आमैले भनिन्- ”पछि त राँडीले सात महिना पुगिसकेको पाठो फालिछे। नन्द चाहिँले थाहा पाइछे, धुनधान गरेर थुनाइ। आइमाइको चाहिँ मति बिग्रेपछि त नानी….।”
त्यति नै बेला भुइँतलाको पछिल्लो कोठामा बस्ने ठकुरानी चिरीच्याट्ट परेर आइपुगी। तीन महिना अगाडि बिहे भएर लोग्नेसँग काठमाडौं आएकी गोरखपुरकी कृष्णवर्णी ठाकुरानी बीसी एक्काइस वर्ष जतिकी थिई। ऊ पसलमा दूध र पाउरोटी लिन आएकी थिई। पल्लो चोकमा स्यालुन खोलेर बसेको उसको लोग्ने खाना खान आउने बेला भएको थियो।
”हेर यो मधेसिनीको चाला ! हेर नक्कल यसको ! दिनभरि ऐना हेर्‍यो पोइ पर्ख्यो। यस्ती डँडाक तरुनीको काम त्यति छ। हैन यो मधिसे मोराहरुको स्वास्नी चाहिँले सिन्को भाँच्नु हुँदैन कि क्या हो, हँ ?” आमैले चखिलो पाराले विषय बदलिन्।
दिलमायाले मुसुक्क हाँस्दै पाउरोटी र दूध सो-केशमाथि राखिदिइन्। ठकुरानी पनि मुसुक्क मुस्कुराई। बाक्लो लिपिस्टिक पोतिएका उसका ओठहरु बिस्तारै चलमलाए। मसिनो स्वरमा भनी- ”उहाँ गाउँमे खेतीवाडीको काम भइजान्थ्यो । इहाँ त…।”
ठकुरानीको सरलता देखेर आमैको बूढो अनुहारमा स्नेहयुक्त मुस्कान फैलियो। फेरि जिस्काइन्- ”गाउँमे त खेतीवाडी गर्थिस्। अब यहाँ चाहिँ दिनभरि नक्कल पार्दै मुर्कुट्टालाई खान र सुत्‍नमा साथी दे मोरी !”
”अहिले त त्यसमै ठीक छ आमा ।”
दिलमाया खित्का छाड्न थालिन्। बूढीमान्छे खित्का छोड्न नसकेर खोक्न थालिन्। ठाकुरनी वाल्ल परी।
ठीक त्यति नै बेला सुमन पसलमा प्रकट भएर बडो शङ्कास्पद हाउभाउमा इसारा गर्दै आमालाई बोलाउन थाल्यो। चाल रहस्यमय थियो। मुखले केही बोलिरहेको थिएन। तर ओठमा अर्धमुस्कान थियो।
”के भन्छ छोरा ?” उठ्ने उपक्रम गर्दै घरबेटी आमैले भनिन्- ”लौ म पनि गएँ। खुश्वु भोकाई। बेला बेलामा खान पाइन भने रुन्छे पो त्यो त।”
”के भो छोरा ? किन भन त…?” दिलमायाले सोधिन्। सुमनले चोर औंला ओठमाथि सङ्केत गर्दै अर्को हातले एक पटक माथि जाउँ भन्ने इसारा गर्‍यो। ”आमा एकै छिन् बसी दिनुस् है। यस केटाले त हैरान पार्छ।… ए ठकुरानी लौ तिम्रो सामानहरु लैजाउ।”
”लिख्नुको छ… दिदी”
दिलमाया पसल बाहिर निस्कनासाथ छोरा चाहिंले ट्याप्प उनको हात समात्यो र सिंढीतिर तान्यो। तलमाथि पुगेपछि फेरि एकपटक ‘चुप’को सङ्केत गर्दै आमालाई त्यहीं उभिन लगायो र पन्जाको भरले टेकेर भान्दाइको ढोका अगाडि उभियो। एक निमेष सङ्कोचयुक्त नजरले आमालाई हेर्‍यो अनि ढोकाको कि-होलमा आँखा राख्यो। त्यहाँबाट तुरुन्तै आँखा हटाएर अलि-अलि हच्किँदै इसाराले आमालाई बोलायो। आमा नजिक आएपछि कि होलतिर संकेत गर्‍यो। छोराको रहस्यमय गतिविधिबाट उत्सुक बनेकी दिलमायाले कोठाभित्र चियाइन्।
हे भगवान् ! यो के देख्‍नुपरेको !! हे कली !!! बूढीले थाहा पाइन् भने ? उनी अत्तालिन थालिन्। मुटु जोडले उफ्रन थाल्यो।
भित्र कोठामा किताबहरु टेबुलभरि छरिएका थिए। पट्टाएर राखेको सिरकमाथि भान्जाको बुट्टेसर्ट मिल्किएको थियो। खुश्बु सिरानी लगाएर फ्लोर कार्पेटमाथि पल्टेकी थिई। उसको टिसर्ट उँभो सरेको थियो। भान्जा र खुश्बु आपत्तिजनक अवस्थामा थिए।‌
दिलमायाको सर्वाङ्ग कामेर आयो। लौन नि अब के गर्ने ? कराउने ! के भनेर कराउने ? उनले तत्काल केही निर्णय गर्नै सकिनन्। दिमाग शून्य भएर आयो। अचानक केही सोचे झैँ गरी फेरि चियाइन्। रमेश र खुश्बु दुवैको जिन्स प्यान्ट यथास्थानमा नै थिए।
दिलमायालाई अलिकति राहतजस्तो भयो। छोरातिर पुलुक्क हेरिन् सुमन नजर भगाउँदै मुस्कान दबाइरहेको थियो।
उम्रिँदैको तीन पाते ! दिलमायाले दाह्रा किटिन्। गाला चड्काइदिन उठिसकेको हात मुस्किलले थामिन्। निमेषभर के गरौं र कसो गरौंको किंकर्तव्यविमूढतापछि हान्निएर आफ्नो कोठामा पसिन्। छोरा पनि पछि-पछि लाग्यो। तर कोठामा सङ्कटको समाधान थिएन। उता के भइसक्यो भन्ने पिरोलोले औडाहा भइरहेको थियो। यत्तिक्कैमा फनक्क फर्किइन् र भान्जाको कोठा अगाडि जोडदार रुपमा चप्पल पड्काउँदै तल झरिन् अनि आफूलाई भरसक सामान्य बनाउने प्रयास गर्दै भनिन्- ”आमा ल अब जानुहोस् ।”
”के भएछ ?” बल गरेर उठ्दै बूढीले सोधिन् ।
“केही पनि हैन आमा ! यो छ नि एउटा तीनपाते कली व्यक्त भएजस्तो छ। अहिले नै यस्तो छ झन्…” दिलमायाले हत्तपत्त भनिन्।
“अँ कली चाहिँ धपक्कै बलेको छ। होस गर। ल म चाहिँ हिँडे। खुश्बु भोकले मरिहोली।”
दिलमायाको मन पोलेको पोलै थियो। माथि के भइसक्यो आमै चाहिँ खुश्बुको रट लगाको लगाकै थिइन्। बूढी सिंढीमा पुग्दानपुग्दै उनी फुत्त बाहिर निस्किन् र उँभो हेरिन्। झ्यालमा पर्दा टम्म मिलेको थियो। उनलाई पसेर दुईटैलाई बेस्सरी भकुर्न मन लाग्यो। तर सोचेर बस्ने समय थिएन। टोलै थर्किने गरी कराइन् -”ए भान्जा ! ए रमेश भान्जा !! हैन किन नसुने झै गर्‍या हँ !!! दिनभरि ढोका थुनेर बसिरहने, तल झर्नु पर्दैन ?”
दिलमायाको अनुहार उत्तेजनाले तम्तमाइरहेको थियो। सुमन चाहिँ खाजासाजा बिर्सेर चुपचाप बसिरहेको थियो। एउटा ग्राहक आएर कोकाकोला र चुरोट माग्दै सो केसछेउको मुढा तानेर बस्यो। सफारी सुट र सनग्लासले सजिएको त्यो अधबैँशे ग्राहक आरामसाथ तिर्खा र अम्मल मेट्न थाल्यो। ग्लासभित्रका उसका आँखा अझ तिखा भएर उत्तेजित साहुनीको चाल र चेष्टाहरुसँगै दौडिन थाले। उसका आँखाहरुले आफ्नो आकार अहङ्कार नापिरहेको चाल पाएपछि दिलमायाले तीरजस्ता तीखा आँखा पारेर सोधिन् अरु के चाहिन्छ दाइ ?
आजलाई यत्ति नै भलादमीले ङिच्च गर्दै सहज उत्तर दियो। निर्लज्ज दिलमाया भित्रभित्रै मुर्मुराइन्। त्यति नै बेला बुट्टे सर्टमा ठाँटिएर भान्जा आइपुगे।
किन कराउनुभएको माइजू ?
दिलमायाले पुलुक्क हेरिन्। भान्जा चाहिँ उनैलाई हेरिरहेका थिए। न कुनै लाज, न त कुनै धक मानौँ केही भएको छैन। अलिकति कुरीकुरी त लाग्नुपर्ने हो नि, कस्तो बित्पाते ! दिलमायालाई फेरि झनक्क रिस उठ्यो।
किन नि अब….ल यहाँ पसलमा बस्नुस्। त्यो दाइसँग पैसा लिनुस्, उनी च्याँठिइन्। आमा र भान्दाइको मुखतिर हेर्दै कुटील मुस्कान दबाइरहेको सुमनलाई पनि आँखा तरेर हेरिन्। ऊ सडकतिर हेर्न थाल्यो। त्यसपछि र्‍याकबाट चार वटा फूल टिपेर कोठातिर चढिन्।
कोठामा पुगेर थचक्क खाटमा बसिन्। के गरौँ कसो गरौँ भइन्। केही क्षणपछि उठिन् अनि खाजा पकाउनको साटो बाथरुममा पसेर लुगा धुन थालिन्। भिजेका कपडाहरु बाल्टीबाट झिक्दै धुने क्रममा भान्जाको स्कूले प्यान्ट हातमा आयो। टक्क अडिएर त्यसलाई अनौठो गरी हेरिन्। भान्जाको कपडाहरु दिलमायाले नै धोइदिने गरेकी थिइन्। तर, आज उनलाई कसो कसो दिगमिग लागेर आयो। त्यसलाई कुनातिर फ्यात्त फालिन्।
बाँकी कपडँ धोई सक्दावर्दा उनी सामान्य भइसकेकी थिइन्। साँझ पानी पर्न लागेको थियो। उनी बाथरुमबाट निस्कँदा सुमन निन्याउरो मुख पारेर खाटमा बसिरहेको थियो।
के भयो छोरा ?
मम्मी भोक लाग्यो। उसले आँखा पिलपिल पारेको देखेर दिलमायाको मन कटक्क खायो। चिसै हातले छोरालाई टपक्क टिपेर किचेनमा पुगिन्। सुमनलाई बोकी बोकी ग्यास स्टोभ बालेर एकातिर दूध र अर्कोतिर ताई बसालिन्। अण्डा पकाउने भएपछि छोरालाई कुनाको कुर्सीमा राखिन्। ताई तात्दातात्दै फुल फिटिसकेर बत्ती बाली नमस्कार गरिन्। सुमन प्रसन्न भइसकेको थियो।
मम्मी, देउतालाई नमस्ते गर्नु भाको हो ?
हो बाबा
ड्याडीले पनि गर्नुहुन्छ हो ?
अँ गर्नुहुन्छ। उहाँले नै मलाई सिकाउनु भएको ।
सुमन कुर्सीबाट बिस्तारै ओर्ल्यो अनि छेउमा गएर लाडिँदै आमाको कम्मर समायो। दिलमायाले फिटेको फुल ताइमा हालिन्।
मम्मीको बुबु मैले खाको हगि मम्मी ?
हो बाबा, बाबाले खा’को।
ड्याडीले पनि खानु भा’को हो मम्मी ?
ड्याडीले ड्याडीको मम्मीको खानुभयो।
मम्मी, तलको ठाकुर अङ्कलले त ठाकुरनी अन्टीको बुबु खानुहुन्छ त ?
के भन्छ यो ? कैले देखेको ? उनी सशङ्कित भइन्।
चिया-खाजा खान आउँदा अङ्कलले सँधै ठकुरानी अन्टीको बुबु…….
छोराको वाक्य पूरा नहुँदै दिलमायाको थप्पड उसको गालामा बज्रियो।
कलीले छोएको उम्रिँदैको तीनपाते। नाइटो खसेको छैन वेश्या कुरा गर्छन् ? ….ला मर ! ढाडमा अर्को मुड्की थपिन्। सुमनले अररिँदै एउटा हात घुमाएर ढाडमा पुर्‍यायो। अर्कोले गाला थिचेको थियो। आँसुसरी भएको थियो तर रोएको थिएन। दुखाइको अधिकता र त्यसलाई सहँदा परेको बलले गर्दा अनुहारबाट रगत चुहेला जस्तो भएको थियो। अरु बेला छ्यास्स छुँदा पनि रोएर घर उचाल्ने सुमन आज ढिट भएर बसेको थियो। त्यो देखेर आमा चाहिँको रिसको पारो झन् चढ्यो।
जा कोठामा गएर पढन् थाल…सुनिस् ? अर्को मुड्की थपिन्।
हत्प्रम र आश्चर्यचकित भएकी दिलमाया थचक्क कुर्सीमा बसिन्। उनको शरीर जडवत् र मस्तिष्क संज्ञासून्य भएर आयो। नाबालक छोराको कुराले उनलाई कुनै अज्ञात अन्तरिक्षको शुन्य उडानमा हुँइक्याइदिएको थियो। विस्मित आँखाहरु मोल्दै विस्तारै सचेत हुने प्रयास गर्न थालिन्। यत्रैमा कसरी जानेको ? लुकीलुकी चियाउन पो थालेछ। अब के गर्ने ? उनी अस्पष्ट सोचाइमा हराउन थालिन्।
मम्मी ! यत्तिकैमा आक्रोशले राँकिएको तीव्र आवाज आयो। झसङ्ग भएर हेरिन्। ढोकामा सुमन कुनै घाइते सर्प झैँ फुँकार गरिरहेको थियो। आँसु थामिएका उसका कलिला आँखाहरुमा प्रतिशोधको चमक थियो। उसले आफ्नो सानो चोर औँला रिभोल्वर झैँ आमातिर सोझ्यायो।
पख्‍नुस् मम्मी, म ड्याडीलाई रवि अङ्कलले तपाईँको बुबु खा’को भनिदिन्छु, उसले बम विस्फोट गर्‍यो।
बम यति शक्तिशाली र अनपेक्षित थियो कि छोरालाई हपार्न उठ्नै लागेकी दिलमाया तत्कालै धरासायी भइन्। स्तब्ध, अवाक् र आतङ्कित दिलमायाको आँखामा अचानक आँसु भरिएर आए। सङ्लो पानीले माछाको जस्तै भएका विस्मित आँखाहरुले ढोकामा उभिएको छोरालाई धमिलिँदै टाढा हुँदै गएको जस्तो देख्‍यो। उनको ह्रदय कहालिन खोज्यो। तर आँखाको बाँध फुटेपछि फेरि छोराको आँखामा आगो उम्लिरहेको देखिन्। ऊ प्रहार गर्न तम्तयार थियो। छोराको हेराइको सामना गर्न नसकेर दिलमायाका आँखाहरु भूँइतिर लत्रिए। उनको सम्पूर्ण शरीर र आत्मा अपमान, शरम, अपराधबोध र घृणाले गल्न थाल्यो। ओठमुख सुक्न थाले। हे नारान, धर्ती फाटिदिए त्यहीँ बिलाउनुहुन्थ्यो।
हजुरआमा सुदेश्ना आन्टीको नानी पाउनु जाँदा पसल थुनेर अङ्कललाई बुबु खुवा’को…..
दिलमाया कान थुनेर त्यो तातो झिरबाट बच्न चाहन्थिन्। तर हातहरु जड भइसकेका थिए। मुखमा प्रतिकारको शब्द थिएन।
अस्ति राति फुच्चे सुत्यो भनेर अङ्कलले मलाई भूँइमा झारेपछि म एक्लै सुतेको…सुमनको स्वर अड्किन थाल्यो। ….मलाई जाडो पनि भयो। मलाई…….बेस्सरी चित्त दुखेर उसको घाँटी पनि जम्न थाल्यो।
मम्मी, मलाई डर पनि लाग्यो….यति भनेर बर्रर आँसु खसाल्दै चिच्यायो, मम्मी ! सुमन दौडेर आएर कुर्सीमा थुप्रेको आमाको काखमा मुख गाडेर हिक्कहिक्क गर्न थाल्यो। छोराको प्रत्येक हिक्काले दिलमायाको मुटुको कचुर काटिरहेको थियो। आतङ्कले सुकेर बिस्तारै उदासिन हुन थालेका उनका सुश्क आँखाहरुमा फेरि मूल फुट्न थाल्यो। तर पनि छोरालाई टिपेर छातीमा टाँसी हाल्न सकिनन्।
त्यति नै बेला खुश्बु दौडँदै आइपुगी। चुलबुले आँखाले आमाछोरालाई हेरेर छक्क पर्दै भनी, के भयो आन्टी ? कोरियाबाट अङ्कलको फोन छ। होल्डमा हुनुहुन्छ, छिटो आउनुस्।

विचलन.....................

ए, झर्नुभो आमा ? यतै आउनुहोस् न।
घरबेटी आमैलाई पसलभित्र बस्ने ठाउँ छोडी दिँदै पसल्नी चाहिँ नखोलेको साबुनको कार्टुनमाथि बसिन्। दिउँसोको समय हुनाले पसलमा ग्राहकहरु थिएनन्। बानेश्वरको यो शाखा सडकलाई चैते घाम र धुलिकणयुक्त बतासले लतारिरहेको थियो।
अँ, के गर्दैछस् सुमनकी आमा ? ठाडै निदाइस् कि क्या हो ? तिमेरु बीसे-बाइसे तरुनीहरुलाई त निद्राले पनि खुब मन पराउँछ। नातिनी पनि तेरो भानिजसँग पढ्ने झरिगई। एकछिन सुत्‍न पर्‍यो भनेर पल्टेकी थिएँ, निद्रा लाग्नु त कता हो कता ढाड मात्रै बिझायो। …अनि यता झरेकी पहिला, हातले टेकेर अडी अडी बस्दै आमैले भनिन्, उमेरले छोडेपछि उठ्न पनि गार्‍हो बस्न पनि गार्‍हो।
पसलमा बस्दाबस्दै उङ्न लागेकी पसल्नीलाई घरबेटी बूढी गफिन आउँदा मजै लाग्यो। सत्र वर्षदेखि वैधव्य जीवन बिताइरहेकी आमैको एक्ली छोरी महाराजगञ्जमा बस्थिन्। तिनै छोरी सुत्केरी परेकीले उता गएकी आमै महिना दिनपछि हिजो मात्रै घर फर्केकी थिइन्। छोरीलाई सुत्‍केरी हुनुअगाडि नै बानेश्वर ल्याउने विचार थियो आमैको। तर मधेशतिरका घमण्डी इञ्जिनियर ज्वाइँले मानि दिएनन्। जेठो छोरा सपरिवा अमेरिका बस्थे। बूढी खासमा जेठोलाई अमेरिका जान दिने पक्षमा थिइनन्। तर केही नलागेपछि ठूली नातिनी चाहिँ खोसेर आफूसँगै राखेकी थिइन्। कान्छो छोरा रवि र नातिनी खुश्बुसँगै आमै सिरान तलामा बस्थिन्। प्रभावशाली विद्यार्थीसमेत रहेका रवि घरमा कमै अडिन्थे। चौध वर्षीया नातिनीको स्कूलमा आन्तरिक परीक्षा आएको हुनाले पढ्ने छुट्टी थियो।
दुई वर्षअघि यो घरको बीच तलामा डेरा सरेपछि भूँइतलाको एउटा सटरमा दोकानसमेत खोलेकी पसल्नीलाई प्रायःजसोले रविकै सिको गरेर दिलमाया नाममा भाउजु जोडेर सम्बोधन गर्थे। घरबेटी आमै चाहिँ दिलमाया कै छोराको नाम जोडेर सुमनकी आमा भन्थिन्। गोरो वर्ण, मिलेको नाक नक्सा र बन्किलो शरीरकी व्यवहार कुशल दिलमायालाई छोरी झैँ गरेर अर्ती-स्नेह पनि दिइरहन्थिन्। दिलमाया पनि बूढियाको कुरालाई ध्यानपूर्वक सुन्दै सही थाप्थिन्। नत्र आजकल बूढाबूढीको कुरा को सुन्छ र ?
मैयाँको जीउ हलुङ्गो भइहाल्यो। रहर गरे अनुसार छोरै भएछ। अब त जानु पर्दैन होला, हैन आमा ? आमै सजिलोसँग बसिसकेपछि दिलमायाले सोधिन्।
अब केलाई जानु परेको छ र ! सुसार गर्ने एउटी आइमाई छे जे गर्नु त्यसैले गर्ली। अँ, अनि के भो त तेरो जग्गाको मामला ? सकियो ?
आमैको हिमाल झैँ कपालमा अल्झिन पुगेको धागोको एउटा त्यान्द्रो टिपिदिँदै दिलमायाले उत्तर दिइन्, खै के भन्नु र आमा, त्यसमा त झमेला परेर हैरान भयो नि धन्न सानोबाबु हुनुहुन्थ्यो र कत्रो मद्दत गरिदिनु भयो। कति दिन त पसल बन्द गरेर हिँड्नुपर्‍यो। बिचरा रविबाबु सार्‍है जाति हुनुहुन्छ आमा।
खै के जाति भन्नु र ? यी बज्याबजिनीहरुले त मेरो मासु खाइसके। …ए नानी, लौ न तेरो सिपालु हातले मेरो कपाल ठुंगी दे दे। दिलमायाले छोइदिएपछि आमैको कपाल सक्सकाउन थालिसकेको थियो। विस्तारै ढल्केर टाउको दिलमायाको काखमा राखिदिइन्।
एकछिन घरमा बस्दैन। आज पनि बिहानैदेखि बेपत्ता छ। त्यो भतिजीलाई यसो पढाइ दे न बाबु भन्यो….छैन। फेल भई भने जेठालाई मैले के जवाफ दिनु ? …साँच्ची तेरो भान्जाको नाम के रे नानी ?
रमेश
हो रमेश। दश खेप सोध्यो बिर्सिजान्छु….। बरु त्यसले पो राम्ररी सिकाइ दिँदो र’छ। तँलाई पनि सघाएकै देख्छु। कति ज्ञानी केटा।
उतिखेरै मम्मी भोक लाग्यो भन्दै साढे चार वर्षे सुमन स्कूलबाट आइपुग्यो र रित्तो टिफिन क्यारियर सो केश छेउमा राख्‍दै पसलभित्र छिर्‍यो।
ए, लौ, कति चाँडो तीन पनि बजिसकेछ, दिलमाया झस्किइन्।
लु आइज नाति ! राजा बस्ने ठाउँमा भ्यागुताको ठसमस् हगि ? तेरो गद्दीमा त म बूढी पो बसेछु, सीधा भएर बस्दै आमैले भनिन्। सुमन आमाको काखमा गएर बस्यो। उसका पुक्के गालाहरु घाममा रन्किएर राताराता भएका थिए। दिलमायाले छोरालाई काखमा राखी राखी र्‍याकमुनिबाट आधा दर्जन मालभोग केरा निकालिन्। सुमनले तानेर सबै लिइहाल्यो।
त्यसो नगर न बाबा। खै त….खै, खै, हजुरआमालाई पनि दिउँ। नत्र हजुरआमा रिसाउनु हुन्छ- उठ्दै गरेको छोरालाई दिलमायाले तानेर काखैमा राखिन्। लोभी मोरो- आमैले सुमनको गाला थप्थपाइन्।
ल छोरा, माथि कोठामा जाउ र लुगा फेरेर केरा खाँदै गर। एकछिनमा म आउँछु र बाबालाई फेरि दूध र अण्डा बनाइदिन्छु। दिलमायाले छोरालाई उठाइन्।
बिस्कुट पनि है मम्मी !
सुमन दोकाबाट निस्केर माथिल्लो पट्टीबाट सिँढीतिर मोडियो। सिँढी चढ्दाचढ्दै आमा चाहिँ कराइन्- वल्लो कोठामा भान्दाइ र खुश्बु दिदी पढ्दै हुनुहुन्छ। डिस्टर्ब नगर है बाबा।
अनि ऐ नानी, तेरो सुमनको बाउले पैसा कहिले पठाउने भो त ? फोन गर्दैछ ? आमैले कुरा झिकिन्।
पैसा त भएको जति सबै अस्ति नै पठाइहाल्नुभएको होला। घडेरीमा लगाइहालियो। फोन चाहिँ अस्तिको हप्ता पनि गर्नुभएको थियो। अहिले त उता पनि त्यति राम्रो छैन अरे। छँदाखाँदाको जागिर छोडेर हिँडेको मान्छे…..हेरौँ के हुन्छ। एउटा ग्राहकलाई साबुन र टुथपेस्ट दिँदै दिलमायाले उत्तर दिइन्।
अलिक होस् गरेर व्यवहार गर है नानी। लोग्नेलाई पनि अलिक चेप्। हाम्रो जस्तो हुँदै न परायको मुलुकमा। नखरमाउलीहरु कोठी खोलेर बसेका हुन्छन् अरे। लोग्नेमान्छे भनेको रण्डी देख्‍दा घर बिर्सिने जात हो। ….गा’को पनि दुई वर्ष पुग्यो हैन ?
“उन्नाइस महिना भयो….” दिलमायाले वाल्ल पर्दै उत्तर दिइन्।
जग्गा भएपछि घर बनाउने मेसो पनि मिलाउनु पर्छ। आफू पनि होस गर। नचिन्नेहरुलाई तँलाई एउटा बच्चाको माउ भन्दैनन्…। मात्तिएलिस्। बूढीले साँचो मनले अर्ति दिइन्।
”छ्या आमा पनि…।”
”के छ्या भन्छेस पाँ पाँचवटाकी आमाहरु पनि ६ महिना लोग्ने बाहिरिँदा भूँडी बोकेर बेहाल भा’का छन्। लोग्ने चाहिँले त अर्की भेटिहाल्छ, छोराछोरीको पो बेपत्ता हुन्छ। टाढाको कुरा के गर्नु….” बूढीले आँखा चनाखो पारेर बाहिर हेरिन्। कोही आएका थिएनन्। ”माथ्लो तलामा तिमेरु आउनु अगाडि एउटी फूँडी बस्थी। लोग्ने चाहिँ उता जापान हो कि कता गा’थ्यो। पैसा पनि साफ्फी नै पठाउँथ्यो। राँडीले यहाँ नागा नचाउन थालिहालिछे ! हेर है उसको निको चाला नदेखेपछि सम्झाउनलाई यसै खै-खबर गर्न खोज्दा ‘महिना पुगेपछि भने जति भाडा दिएकै छु अरु कुरा तपाइँलाई के मतलब’ भन्दै उल्टै च्याँठिन्थी।”
एकक्षण अडिएपछि स्वर अलिक सानो पारेर आमैले भनिन्- ”पछि त राँडीले सात महिना पुगिसकेको पाठो फालिछे। नन्द चाहिँले थाहा पाइछे, धुनधान गरेर थुनाइ। आइमाइको चाहिँ मति बिग्रेपछि त नानी….।”
त्यति नै बेला भुइँतलाको पछिल्लो कोठामा बस्ने ठकुरानी चिरीच्याट्ट परेर आइपुगी। तीन महिना अगाडि बिहे भएर लोग्नेसँग काठमाडौं आएकी गोरखपुरकी कृष्णवर्णी ठाकुरानी बीसी एक्काइस वर्ष जतिकी थिई। ऊ पसलमा दूध र पाउरोटी लिन आएकी थिई। पल्लो चोकमा स्यालुन खोलेर बसेको उसको लोग्ने खाना खान आउने बेला भएको थियो।
”हेर यो मधेसिनीको चाला ! हेर नक्कल यसको ! दिनभरि ऐना हेर्‍यो पोइ पर्ख्यो। यस्ती डँडाक तरुनीको काम त्यति छ। हैन यो मधिसे मोराहरुको स्वास्नी चाहिँले सिन्को भाँच्नु हुँदैन कि क्या हो, हँ ?” आमैले चखिलो पाराले विषय बदलिन्।
दिलमायाले मुसुक्क हाँस्दै पाउरोटी र दूध सो-केशमाथि राखिदिइन्। ठकुरानी पनि मुसुक्क मुस्कुराई। बाक्लो लिपिस्टिक पोतिएका उसका ओठहरु बिस्तारै चलमलाए। मसिनो स्वरमा भनी- ”उहाँ गाउँमे खेतीवाडीको काम भइजान्थ्यो । इहाँ त…।”
ठकुरानीको सरलता देखेर आमैको बूढो अनुहारमा स्नेहयुक्त मुस्कान फैलियो। फेरि जिस्काइन्- ”गाउँमे त खेतीवाडी गर्थिस्। अब यहाँ चाहिँ दिनभरि नक्कल पार्दै मुर्कुट्टालाई खान र सुत्‍नमा साथी दे मोरी !”
”अहिले त त्यसमै ठीक छ आमा ।”
दिलमाया खित्का छाड्न थालिन्। बूढीमान्छे खित्का छोड्न नसकेर खोक्न थालिन्। ठाकुरनी वाल्ल परी।
ठीक त्यति नै बेला सुमन पसलमा प्रकट भएर बडो शङ्कास्पद हाउभाउमा इसारा गर्दै आमालाई बोलाउन थाल्यो। चाल रहस्यमय थियो। मुखले केही बोलिरहेको थिएन। तर ओठमा अर्धमुस्कान थियो।
”के भन्छ छोरा ?” उठ्ने उपक्रम गर्दै घरबेटी आमैले भनिन्- ”लौ म पनि गएँ। खुश्वु भोकाई। बेला बेलामा खान पाइन भने रुन्छे पो त्यो त।”
”के भो छोरा ? किन भन त…?” दिलमायाले सोधिन्। सुमनले चोर औंला ओठमाथि सङ्केत गर्दै अर्को हातले एक पटक माथि जाउँ भन्ने इसारा गर्‍यो। ”आमा एकै छिन् बसी दिनुस् है। यस केटाले त हैरान पार्छ।… ए ठकुरानी लौ तिम्रो सामानहरु लैजाउ।”
”लिख्नुको छ… दिदी”
दिलमाया पसल बाहिर निस्कनासाथ छोरा चाहिंले ट्याप्प उनको हात समात्यो र सिंढीतिर तान्यो। तलमाथि पुगेपछि फेरि एकपटक ‘चुप’को सङ्केत गर्दै आमालाई त्यहीं उभिन लगायो र पन्जाको भरले टेकेर भान्दाइको ढोका अगाडि उभियो। एक निमेष सङ्कोचयुक्त नजरले आमालाई हेर्‍यो अनि ढोकाको कि-होलमा आँखा राख्यो। त्यहाँबाट तुरुन्तै आँखा हटाएर अलि-अलि हच्किँदै इसाराले आमालाई बोलायो। आमा नजिक आएपछि कि होलतिर संकेत गर्‍यो। छोराको रहस्यमय गतिविधिबाट उत्सुक बनेकी दिलमायाले कोठाभित्र चियाइन्।
हे भगवान् ! यो के देख्‍नुपरेको !! हे कली !!! बूढीले थाहा पाइन् भने ? उनी अत्तालिन थालिन्। मुटु जोडले उफ्रन थाल्यो।
भित्र कोठामा किताबहरु टेबुलभरि छरिएका थिए। पट्टाएर राखेको सिरकमाथि भान्जाको बुट्टेसर्ट मिल्किएको थियो। खुश्बु सिरानी लगाएर फ्लोर कार्पेटमाथि पल्टेकी थिई। उसको टिसर्ट उँभो सरेको थियो। भान्जा र खुश्बु आपत्तिजनक अवस्थामा थिए।‌
दिलमायाको सर्वाङ्ग कामेर आयो। लौन नि अब के गर्ने ? कराउने ! के भनेर कराउने ? उनले तत्काल केही निर्णय गर्नै सकिनन्। दिमाग शून्य भएर आयो। अचानक केही सोचे झैँ गरी फेरि चियाइन्। रमेश र खुश्बु दुवैको जिन्स प्यान्ट यथास्थानमा नै थिए।
दिलमायालाई अलिकति राहतजस्तो भयो। छोरातिर पुलुक्क हेरिन् सुमन नजर भगाउँदै मुस्कान दबाइरहेको थियो।
उम्रिँदैको तीन पाते ! दिलमायाले दाह्रा किटिन्। गाला चड्काइदिन उठिसकेको हात मुस्किलले थामिन्। निमेषभर के गरौं र कसो गरौंको किंकर्तव्यविमूढतापछि हान्निएर आफ्नो कोठामा पसिन्। छोरा पनि पछि-पछि लाग्यो। तर कोठामा सङ्कटको समाधान थिएन। उता के भइसक्यो भन्ने पिरोलोले औडाहा भइरहेको थियो। यत्तिक्कैमा फनक्क फर्किइन् र भान्जाको कोठा अगाडि जोडदार रुपमा चप्पल पड्काउँदै तल झरिन् अनि आफूलाई भरसक सामान्य बनाउने प्रयास गर्दै भनिन्- ”आमा ल अब जानुहोस् ।”
”के भएछ ?” बल गरेर उठ्दै बूढीले सोधिन् ।
“केही पनि हैन आमा ! यो छ नि एउटा तीनपाते कली व्यक्त भएजस्तो छ। अहिले नै यस्तो छ झन्…” दिलमायाले हत्तपत्त भनिन्।
“अँ कली चाहिँ धपक्कै बलेको छ। होस गर। ल म चाहिँ हिँडे। खुश्बु भोकले मरिहोली।”
दिलमायाको मन पोलेको पोलै थियो। माथि के भइसक्यो आमै चाहिँ खुश्बुको रट लगाको लगाकै थिइन्। बूढी सिंढीमा पुग्दानपुग्दै उनी फुत्त बाहिर निस्किन् र उँभो हेरिन्। झ्यालमा पर्दा टम्म मिलेको थियो। उनलाई पसेर दुईटैलाई बेस्सरी भकुर्न मन लाग्यो। तर सोचेर बस्ने समय थिएन। टोलै थर्किने गरी कराइन् -”ए भान्जा ! ए रमेश भान्जा !! हैन किन नसुने झै गर्‍या हँ !!! दिनभरि ढोका थुनेर बसिरहने, तल झर्नु पर्दैन ?”
दिलमायाको अनुहार उत्तेजनाले तम्तमाइरहेको थियो। सुमन चाहिँ खाजासाजा बिर्सेर चुपचाप बसिरहेको थियो। एउटा ग्राहक आएर कोकाकोला र चुरोट माग्दै सो केसछेउको मुढा तानेर बस्यो। सफारी सुट र सनग्लासले सजिएको त्यो अधबैँशे ग्राहक आरामसाथ तिर्खा र अम्मल मेट्न थाल्यो। ग्लासभित्रका उसका आँखा अझ तिखा भएर उत्तेजित साहुनीको चाल र चेष्टाहरुसँगै दौडिन थाले। उसका आँखाहरुले आफ्नो आकार अहङ्कार नापिरहेको चाल पाएपछि दिलमायाले तीरजस्ता तीखा आँखा पारेर सोधिन् अरु के चाहिन्छ दाइ ?
आजलाई यत्ति नै भलादमीले ङिच्च गर्दै सहज उत्तर दियो। निर्लज्ज दिलमाया भित्रभित्रै मुर्मुराइन्। त्यति नै बेला बुट्टे सर्टमा ठाँटिएर भान्जा आइपुगे।
किन कराउनुभएको माइजू ?
दिलमायाले पुलुक्क हेरिन्। भान्जा चाहिँ उनैलाई हेरिरहेका थिए। न कुनै लाज, न त कुनै धक मानौँ केही भएको छैन। अलिकति कुरीकुरी त लाग्नुपर्ने हो नि, कस्तो बित्पाते ! दिलमायालाई फेरि झनक्क रिस उठ्यो।
किन नि अब….ल यहाँ पसलमा बस्नुस्। त्यो दाइसँग पैसा लिनुस्, उनी च्याँठिइन्। आमा र भान्दाइको मुखतिर हेर्दै कुटील मुस्कान दबाइरहेको सुमनलाई पनि आँखा तरेर हेरिन्। ऊ सडकतिर हेर्न थाल्यो। त्यसपछि र्‍याकबाट चार वटा फूल टिपेर कोठातिर चढिन्।
कोठामा पुगेर थचक्क खाटमा बसिन्। के गरौँ कसो गरौँ भइन्। केही क्षणपछि उठिन् अनि खाजा पकाउनको साटो बाथरुममा पसेर लुगा धुन थालिन्। भिजेका कपडाहरु बाल्टीबाट झिक्दै धुने क्रममा भान्जाको स्कूले प्यान्ट हातमा आयो। टक्क अडिएर त्यसलाई अनौठो गरी हेरिन्। भान्जाको कपडाहरु दिलमायाले नै धोइदिने गरेकी थिइन्। तर, आज उनलाई कसो कसो दिगमिग लागेर आयो। त्यसलाई कुनातिर फ्यात्त फालिन्।
बाँकी कपडँ धोई सक्दावर्दा उनी सामान्य भइसकेकी थिइन्। साँझ पानी पर्न लागेको थियो। उनी बाथरुमबाट निस्कँदा सुमन निन्याउरो मुख पारेर खाटमा बसिरहेको थियो।
के भयो छोरा ?
मम्मी भोक लाग्यो। उसले आँखा पिलपिल पारेको देखेर दिलमायाको मन कटक्क खायो। चिसै हातले छोरालाई टपक्क टिपेर किचेनमा पुगिन्। सुमनलाई बोकी बोकी ग्यास स्टोभ बालेर एकातिर दूध र अर्कोतिर ताई बसालिन्। अण्डा पकाउने भएपछि छोरालाई कुनाको कुर्सीमा राखिन्। ताई तात्दातात्दै फुल फिटिसकेर बत्ती बाली नमस्कार गरिन्। सुमन प्रसन्न भइसकेको थियो।
मम्मी, देउतालाई नमस्ते गर्नु भाको हो ?
हो बाबा
ड्याडीले पनि गर्नुहुन्छ हो ?
अँ गर्नुहुन्छ। उहाँले नै मलाई सिकाउनु भएको ।
सुमन कुर्सीबाट बिस्तारै ओर्ल्यो अनि छेउमा गएर लाडिँदै आमाको कम्मर समायो। दिलमायाले फिटेको फुल ताइमा हालिन्।
मम्मीको बुबु मैले खाको हगि मम्मी ?
हो बाबा, बाबाले खा’को।
ड्याडीले पनि खानु भा’को हो मम्मी ?
ड्याडीले ड्याडीको मम्मीको खानुभयो।
मम्मी, तलको ठाकुर अङ्कलले त ठाकुरनी अन्टीको बुबु खानुहुन्छ त ?
के भन्छ यो ? कैले देखेको ? उनी सशङ्कित भइन्।
चिया-खाजा खान आउँदा अङ्कलले सँधै ठकुरानी अन्टीको बुबु…….
छोराको वाक्य पूरा नहुँदै दिलमायाको थप्पड उसको गालामा बज्रियो।
कलीले छोएको उम्रिँदैको तीनपाते। नाइटो खसेको छैन वेश्या कुरा गर्छन् ? ….ला मर ! ढाडमा अर्को मुड्की थपिन्। सुमनले अररिँदै एउटा हात घुमाएर ढाडमा पुर्‍यायो। अर्कोले गाला थिचेको थियो। आँसुसरी भएको थियो तर रोएको थिएन। दुखाइको अधिकता र त्यसलाई सहँदा परेको बलले गर्दा अनुहारबाट रगत चुहेला जस्तो भएको थियो। अरु बेला छ्यास्स छुँदा पनि रोएर घर उचाल्ने सुमन आज ढिट भएर बसेको थियो। त्यो देखेर आमा चाहिँको रिसको पारो झन् चढ्यो।
जा कोठामा गएर पढन् थाल…सुनिस् ? अर्को मुड्की थपिन्।
हत्प्रम र आश्चर्यचकित भएकी दिलमाया थचक्क कुर्सीमा बसिन्। उनको शरीर जडवत् र मस्तिष्क संज्ञासून्य भएर आयो। नाबालक छोराको कुराले उनलाई कुनै अज्ञात अन्तरिक्षको शुन्य उडानमा हुँइक्याइदिएको थियो। विस्मित आँखाहरु मोल्दै विस्तारै सचेत हुने प्रयास गर्न थालिन्। यत्रैमा कसरी जानेको ? लुकीलुकी चियाउन पो थालेछ। अब के गर्ने ? उनी अस्पष्ट सोचाइमा हराउन थालिन्।
मम्मी ! यत्तिकैमा आक्रोशले राँकिएको तीव्र आवाज आयो। झसङ्ग भएर हेरिन्। ढोकामा सुमन कुनै घाइते सर्प झैँ फुँकार गरिरहेको थियो। आँसु थामिएका उसका कलिला आँखाहरुमा प्रतिशोधको चमक थियो। उसले आफ्नो सानो चोर औँला रिभोल्वर झैँ आमातिर सोझ्यायो।
पख्‍नुस् मम्मी, म ड्याडीलाई रवि अङ्कलले तपाईँको बुबु खा’को भनिदिन्छु, उसले बम विस्फोट गर्‍यो।
बम यति शक्तिशाली र अनपेक्षित थियो कि छोरालाई हपार्न उठ्नै लागेकी दिलमाया तत्कालै धरासायी भइन्। स्तब्ध, अवाक् र आतङ्कित दिलमायाको आँखामा अचानक आँसु भरिएर आए। सङ्लो पानीले माछाको जस्तै भएका विस्मित आँखाहरुले ढोकामा उभिएको छोरालाई धमिलिँदै टाढा हुँदै गएको जस्तो देख्‍यो। उनको ह्रदय कहालिन खोज्यो। तर आँखाको बाँध फुटेपछि फेरि छोराको आँखामा आगो उम्लिरहेको देखिन्। ऊ प्रहार गर्न तम्तयार थियो। छोराको हेराइको सामना गर्न नसकेर दिलमायाका आँखाहरु भूँइतिर लत्रिए। उनको सम्पूर्ण शरीर र आत्मा अपमान, शरम, अपराधबोध र घृणाले गल्न थाल्यो। ओठमुख सुक्न थाले। हे नारान, धर्ती फाटिदिए त्यहीँ बिलाउनुहुन्थ्यो।
हजुरआमा सुदेश्ना आन्टीको नानी पाउनु जाँदा पसल थुनेर अङ्कललाई बुबु खुवा’को…..
दिलमाया कान थुनेर त्यो तातो झिरबाट बच्न चाहन्थिन्। तर हातहरु जड भइसकेका थिए। मुखमा प्रतिकारको शब्द थिएन।
अस्ति राति फुच्चे सुत्यो भनेर अङ्कलले मलाई भूँइमा झारेपछि म एक्लै सुतेको…सुमनको स्वर अड्किन थाल्यो। ….मलाई जाडो पनि भयो। मलाई…….बेस्सरी चित्त दुखेर उसको घाँटी पनि जम्न थाल्यो।
मम्मी, मलाई डर पनि लाग्यो….यति भनेर बर्रर आँसु खसाल्दै चिच्यायो, मम्मी ! सुमन दौडेर आएर कुर्सीमा थुप्रेको आमाको काखमा मुख गाडेर हिक्कहिक्क गर्न थाल्यो। छोराको प्रत्येक हिक्काले दिलमायाको मुटुको कचुर काटिरहेको थियो। आतङ्कले सुकेर बिस्तारै उदासिन हुन थालेका उनका सुश्क आँखाहरुमा फेरि मूल फुट्न थाल्यो। तर पनि छोरालाई टिपेर छातीमा टाँसी हाल्न सकिनन्।
त्यति नै बेला खुश्बु दौडँदै आइपुगी। चुलबुले आँखाले आमाछोरालाई हेरेर छक्क पर्दै भनी, के भयो आन्टी ? कोरियाबाट अङ्कलको फोन छ। होल्डमा हुनुहुन्छ, छिटो आउनुस्।

आइमाइको स्वाद .........................

दश वर्षअघि काठमाडौं अहिले जस्तो व्यस्त थिएन। माइक्रोबस त आएकै थिएन, ट्रली बसहरु चल्थे, साझा बसले सेवा दिइरहेको थियो। दिउँसो सीमित ठाउँहरुमा पुग्ने गरी विक्रम टेम्पो चल्थ्यो, डल्ले पेट्रोल टेम्पो पनि थियो– मध्यम आय हुनेहरुको ट्याक्सी। मिटरमा चल्थ्यो। राति साढे आठ बजेपछि बस, टेम्पोहरु चल्दैन थिए। रात्रि जीवन त थियो, तर धनीमानीको मात्र। ट्याक्सी स्ट्यान्डमा थोरैमात्र ट्याक्सी हुन्थे। ९ बजेपछि ती पनि ग्यारेजमा जान हतार गर्थे।

अजय, पढाईसँगै रोजगारीका लागि काठमाडौं आएको ३ वर्ष बितिसकेको थियो। पश्चिम नेपालमा माओवादीको जगजगी थियो तर देशको राजधानी भएकाले काठमाडौं सुरक्षित नै थियो। ऊ न्यूरोडको एक कलरल्याबमा दिउँसो एकाउन्टेन्टको काम गर्थ्यो भने बिहान मीनभवन क्याम्पसमा पढ्थ्यो।

मंसिर महिना लागिसकेको थियो। काठमाडौंमा असोजदेखि नै जाडो सुरु हुन्छ, मंसिरमा जाडो बढ्न थालिसकेको हुन्छ। अझ त्यो दिन किन हो कुन्नी दिउँसैदेखि सिमसिमे झरी परिरहेको थियो।

“आज त मौसमले च्यालेन्ज गरेको छ यार” सँगै काम गर्ने साथी मदनकृष्णले भन्यो।

“पख न साँझमा सरसँग अलिकति खर्च मागुमला नि” उसले जवाफ फर्कायो।

बिहेको मौसममा कलर ल्याबहरुलाई भ्याइ नभ्याई हुन्छ। मोहनकृष्ण फोटोग्राफर पनि हो, ऊ ल्याबको काम पनि गर्छ। साहू दिलदार छन्, उनले यसैपालि नयाँ मेसिन जोडेका छन्। विराटनगरतिरका स्टुडियोले पनि त्यहीँ ल्याउँछन्, अजयको नाताले फोटो धुलाउने काम। आजैमात्र पूर्वका स्टुडियोको २५ हजार रुपैयाँको काम आएछ, काठमाडौंभित्रको काम त जम्मा ७ हजारको भएछ। यो सिजनमा पूर्वबाट मात्र एक लाखको काम आएको उसले हिसाब निकाल्यो।

“कसैगरी विराटनगरमा ल्याब खोल्न पा त मालामाल हुने रहेछ” अजयले सोच्यो। ल्याबको हिसाबकिताब उसले हेर्ने भएकाले उसलाई थाह थियो, नयाँ ल्याब खोल्न कम्तिमा १० लाख चाहिन्छ , त्यति उसको हैसियत थिएन, हुन्थ्यो भने ३५०० तलबका लागि उसले कसैकहाँ जागिर खान आवश्यकता थिएन। ३५०० तलबमा ९०० कोठा भाडामा जान्थ्यो, १५०० खाइखुराकमा, ७०० रुपैयाँ गाडी भाडामा छुट्याइएको थियो, बाँकी पढाई खर्च। कहिले पुग्थ्यो, कहिले पुग्दैन थियो। गाउँमा साना भाइबहिनीको पढाईका लागि पनि उसले यहीँबाट खर्च खेप्नु पर्थ्यो। झोराहाटको पुस्तैनी जग्गाले मुश्किलले पुग्थ्यो।

सानो झुपडी भन्न लायक जनपथ टोलको आफ्नो घर उसले सम्झयो। जम्मा चार कोठा, एउटा कोठामा बुबाआमा सुत्थे, अर्को कोठालाई भान्छा कोठा बनाइएको थियो। एउटा कोठामा ८० वर्षे हजुरआमा बस्थिन, त्यही कोठामा पुजापाठ गर्ने थलो पनि थियो। चार जना दिदीभाइ एउटै कोठामा सुत्थे। २३ लागेकी दिदी थिइन, कोपिला, १७ वर्षको अजय, १२ वर्षकी बहिनी उषा र ८ वर्षको भाइ दिनेश। दिदीबहिनी एउटा खाटमा सुत्थे, दाजुभाइ अर्को खाटमा। कोपिला कुनै एनजीओमा काम गर्थी।

…………………………

एक दिन राति १२ बजेतिर पिसाबले च्यापेर उठ्दा अजयको ध्यान अचानक दिदीबहिनीको खाटतिर गयो। दिदीको म्याक्सी सोहोरिएर कम्मरतिर पुगेको, उनका सेता तिघ्रा त्यो मन्द उज्यालोमा अत्यन्तै आकर्षक देखिएको। तिघ्राको बीचमा कालो रौंले घेरिएको पुलती बगैंचा। अजयको सामान रिसाएर उठ्यो। ऊ रोमान्चित हुँदै ट्वाइलेट गयो, त्योभन्दा अगाडि कहिले केटीका तिघ्रा नजिकबाट नदेखेको अजयले आज भने स्वर्गै देखेको थियो। पिसाब फेर्न खोज्यो, के आउँथ्यो। हत्केलाले सामानलाई सुम्सुम्याउन थाल्यो, त्योभन्दा अगाडि उसले हस्तमैथुनसमेत गरेको थिएन। साथीहरुले माल खेलाउँदा मजा आउँछ भन्ने सुनेको अजयले त्यसै गर्‍यो। दिदीका तिघ्रा र पुलती बगैंचा सम्भि्कँदै खेलाउँदै गरेको ३–४ मिनेटका उसको सामानले मनतातो माड फाल्यो। पहिलो चोटी गरेकाले उसको सुपाडाको छाला फर्किएर पोलिरहेको थियो, तर स्खलित हुँदा स्वर्गै पुगेको अनुभव भइरहेको थियो। फर्केर गएर हेर्दा कोपिला कोल्टे फर्किसकेकी, लुगा पनि कसरी हो, मिलाइ छे। उसले राम्रोसँग हेर्नै पाएन।

त्यसपछि ऊ हरेक रात उठेर दिदीका आकर्षक फाँचा, तिघ्रा र तिघ्राका कापा हेर्ने गर्थ्यो अनि ट्वाइलेटमा गएर छोल्ने गर्थ्यो। बसपार्कमा पाइने घासलेट साहित्य किनेर पढ्न थाल्यो।  मस्तरामका किताबहरु ल्याएर सुटुक्क सिरानीमुनि राखेर पढ्ने उसको बानी भइसकेको थियो। उसकी बहिनी उषाले पनि ती किताबहरु पढ्न थालेकी रहिछ। उसलाई थाहै थिएन।

एकदिन दिउँसो आमा र दिदीबहिनी झोराहाट गएको र भाइ स्कूल गएको मौका पारेर अजय सचित्र अश्लिल किताब पढ्दै थियो। उषाआइपुगी। “के पढेको दाइ?” एकाग्र भएर आफ्नो माल सुम्सुम्याउँदै पढिरहेको अजय झसंग भयो। हत न पत सिरानेमुनि हाल्ने प्रयास गर्दै अतालिदै उसले “केही होइन, केही होइन ” भन्यो। “तैलै के पढ्छ्स मलाई सब थाह छ, पख दिदीलाई भन्दिन्छु” भन्दै उषाले सिरानी पल्टाएर किताब झिकिहाली। दिदी कोपिलाको रिस कडा थियो, भाइबहिनीलाई कुटेर तह लगाएकी थिइ, भनौं उसले अनुशासनमा राखेकी थिई।

“उषा दिदीलाई नभन्दे, ला ५० रुपैयाँ दिन्छु” केही उपाय नलागेपछि अजयले आफ्नो पकेटबाट ५० रुपैयाँको नोट झिकेर दिदैं बहिनीलाई फकायो। त्यो समयमा ५० रुपैयाँ ठूलै रकम थियो। उषा मख्ख परी। “ ल भन्दिन ला” उसले किताब फर्काइ, “तर मलाई पनि पढ्न दे है ”। “धेत तँ पढ्छस् र? यो त फोहोरी किताब हो” उसले भन्यो। “अँ, मैले तेरो सिरानीमुनिबाट कतिपटक झिकेर पढिसकेको छु” उस्ले हाँस्दै भनी।

“फटाही” अजयले उषाको गाला चिमोट्दै भन्यो, “आइज, मेरो काखमा बस, दुबै जना सँगै पढुँला” उसले उषालाई तान्दै भन्यो।

ऊ सजिलैसँग आएर काखमा बसिदिई। उसले पहिलो पाना पल्टायो। ब्रा विक्रेता आएर सबिता भावीलाई ब्रा बेच्न खोज्दा सबिताले आफ्ना ठूल्ठूला फाँचा समातेर मोलेको दृष्यले उसको उत्तेजना बढयो, उषाको भर्खर उठेका दूधमा च्याप्प समाएर मोल्यो। पहिलो पटक कुनै केटीको दूधमा हात राखेको अजयका लागि यो यो स्वर्गिय आनन्द थियो। उसलाई यस्तो लागिरहेको थियो, मानौं नौनीको थुप्रोमा उसको हात परेको होस्। ती कलिला दूधमा जति हत्केला मोल्दै जान्थ्यो, उसलाई उतिनै मजा आइरहेको थियो। “ऐया दाइ, दुख्यो क्या” योभन्दा अगाडि अश्लिल किताब पढ्दा उत्तेजनामा आएर आफ्ना दूध आफैले सहल्याउँदै आएकी उषाले साँच्चीकै पीडा भएर भनी, किनभने अजय उसको दूध कठोरतापूर्वक मोलिरहेको थियो।

“नकरा जाँठी, दुख्छ? हेर्त त्यहाँ कति मजाले मोलिरहेको छ” उसले चित्र देखाउँदै भन्यो। “विस्तारो मोलन है, मेरो प्यारो दाइ” उषाले फकाउने स्वरमा भनी। ऊ किताबका पाना पल्टाउँदै थिई। हरेक पानामा सम्भोगका सचित्र वर्णनले उत्तेजित भएको अजयले पछाडिबाट आफ्नो सामान सीधा बनायो र उषालाई एक पटक जुरक्क उठाएर काखमा मिलाएर राख्यो।

आफ्नो चाकमुनि लठ्ठीजस्तो सामानको अनुभवले एक पटक त उषा झसंग भइ, “ के हो दाइ, पछाडि” उसले फर्कने प्रयास गरी। अश्लिल हिन्दी किताबमा सम्भोगका वर्णन पढे पनि केटाहरुको सामानबारे उसलाई पूरा ज्ञान नै थिएन। पहिलोपटक आफ्नो चाकमुनि दबिएको लाँडो उसका लागि नौलो अनुभव थियो।

“केही होइन, मेरो हात, तँ पढ्न किताब” अजयले मुनिबाट बिस्तारै बिस्तारै दल्दै भन्यो। एक छिनपछि ऊ स्खलित भयो

“आज त पूरा मजा आयो, मेरी प्यारी उषा” उसले उषाको गालामा प्वाक्क म्वाई खायो। “अर्को दिन पनि गर्न दे ल, म तलाई पैसा दिन्छु नि, जा अहिले” उषालाई पठाएर आफ्नो लाँडो सफा गर्ने उद्देश्यले उसले भन्यो। ५० रुपैयाँ पाएकी उषा पनि फुरुंग हुँदै फिल्म हेर्न गई।

त्यो दिन उषाको चाकमा दलेर चित्त बुझाएको अजय, फेरि उषालाई एक्लै पारेर राम्रोसँग सुताउने दाउमा लागिरह्यो, तर लामो समयसम्म त्यो संयोग जुरेन।

विर्तामोडमा मामाघर थियो, एक दिन मामा विराटनगर आएका बेला अजयका बुवाले उसलाई एसएलसी पासपछि पढाईसँगै जागिर लगाउने कुरा झिके, मामा वारपारका व्यापार गर्थे। सिलगुडीबाट इन्डियन सामान ल्याउँथ्ये, काठमाडौंका व्यापारीलाई बेच्थे। काठमाडौंबाट चाइनिज कपडाहरु, इलेक्ट्रीक सामान लान्थे र पारी तस्करी गर्थे। विशालबजारका व्यापारीहरुसँग उनको राम्रो चिनजान थियो। उनैले अजयलाई काठमाडौं ल्याएका थिए, उनकै सिफारिसमा अजयले कलर ल्याबमा जागिर पाएको थियो।

सुरुमा ल्याबका सहयोगीका रुपमा काम गरिरहेको अजयले त्यहीँ काम गर्दागर्दै आईकम पास गर्‍यो। ऊ तिक्ष्ण भएकाले काम तुरुन्तै बुझ्थ्यो, ल्याबको हिसाबकिताब चौपट थियो। उसले आफ्नो पढाइसँगै प्रयोगका रुपमा कलर ल्याबमा लेखा प्रणाली विकास गर्‍यो, नतिजा ६ महिनामै देखियो। कति आम्दानी हुन्छ, कति खर्च हुन्छ, त्यसमध्ये कति नाफा छ वा घाटा छ भन्ने कुनै यथार्थ हिसाब किताब नभएका मानलालले लेखा राख्न थालेपछि आफ्नो आम्दानी ह्वात्तै बढेको अनुभव गरे। यसै क्रममा अजयले उनको पुरानो बहिखाता खोजी गरेर साहू र लिनुपर्ने हिसाब पनि सही ढंगले निकाली दियो। अजय, मदनकृष्ण, आफू र आफ्ना परिवारको परिचालन गरेर मानलालले एकै वर्षमा ८ लाखको उधारो असुले र त्यही पैसामा थपथाप गरेर ल्याबमा नयाँ मेसिन थपे।

अहिले अजय मानलालको विश्वासपात्र भइसकेको छ, ऊ अहिले कलरल्याबको एकाउन्टेन्टमात्र नभएर बूढाको कारोबारको दाहिने हात पनि हो। अरुसँग फोटो धुलाएकोमा मोहरदामसमेत नछाड्ने बूढा दुई चार सयका लागि बूढाले अजयसँग कुनै हिसाब किताब खोज्दैनन। त्यही भएर उसले विश्वासका साथ बूढासँग भरै मागौंला भनेको थियो।

जसै साँझ पर्दै गयो, जाडो पनि बढ्दै गयो।। मोहनकृष्णले आँखा सन्कायो, अजयले मुख फोर्‍यो– “सर आज मौसम चिसोचिसो छ, यसो अलिकति खर्च पाउँन। यसो खाजा खानु पर्‍यो।” “ए हो त है, ल ल ठीक छ” बूढा पनि जोशिदै भने। मानलाल आफैले केटाहरुलाई चतामरी र मःम खुवाए। “कन्जुस बूढा के को पैसा चुहाउँथ्यो” मोहनकृष्ण फुस्फुसायो। अजय मुसुक्क हाँस्यो मात्र।

ल्याबको काम गर्दागर्दै राति नौ बज्यो। बाहिर निस्कँदा पानी सिमसिम परिरहेकै थियो। …कति चिसो मौसम’, उसले मनमनै सोच्यो। खल्तीमा हेर्‍यो, १०० रुपैयाँ रहेछ। क्वाटर ब्यागपाइपरलाई ६५ रुपैयाँ, चाउचाउ ९ रुपैयाँ, २ वटा अण्डा ६ रुपैयाँ आजलाई पुग्छ, उसले हिसाब निकाल्यो। ल्याबबाट  बाहिर निस्किएको मात्र थियो, सटरको छेउमा ५०० को नोटमा राजा वीरेन्द्र मुस्कुराई रहेका थिए। उसले वरपर हेर्‍यो, न्यूरोड सुनसान भइसकेको थियो। …पसलकै पो हो कि’ उसले सोच्यो र नोट उठाएर साहूजीलाई दिन पाइला फर्कायो। …हैन दिनभरिमा १३००० को कारोबार भएको छ, सबैको बिल त चुस्त दुरुस्तै छ। पैसा मैले आफैले गनेर साहूजीलाई दिएको हो’ उसको एकाउन्टेन्ट दिमागले क्षणभरमा हिसाब निकाल्यो। …बेलुकाका लागि जोगाड’ आफैसँग मुस्कुराउँदै उसले पर्समा पैसा हाल्यो।

यतिखेर ट्रली पाइदैन, भक्तपुरको गाडी पाइन्छ कि, ऊ लाग्यो बागबजारतर्फ। तर बसपार्क खाली भइसकेको थियो। “थुक्क, आज पनि गाडी पाइएन, हिडेरै जानु पर्‍यो” ऊ सोच्दै रत्नपार्कतिर पाइला चाल्न थाल्यो। रत्नपार्कबाट पुतलीसडक हुँदै बानेश्वर जान नजिक पर्छ। बसपार्क पुगेकोमात्र के थियो, एउटी ३०–३५ कि अधवैंशे महिला रोइरहेकी थिइन।्

“के भयो दिदी” उसले नजिकै गएर साहानुभूति दर्शाउँदै भन्यो।

“हेर्नुन भाई, बसले यतिखेर ल्याएर छाडिदियो। भान्जाकोमा जानुपर्ने, अब कता हो कता कसरी जानु” ती महिलाले आँशु पुछ्दै भनिन।

“तपाईको भान्जा कहाँ बस्नु हुन्छ नि” अजयले सोध्यो।

“पिपलबोटमुनिको ढुंगेधारा नजिकैको कोठा छ” ती महिलाले भनिन।

“कताको पिपलबोट? काठमाडौंमा यस्ता ढुंगेधारा त कति छन् कति? तपाईको भान्जाको कोठा वरिपरिको कसैको फोन नम्बर छ?”

“पहिले आउँदा दिउँसै थियो, बसपारकबाटै हिडेर गा थिम्, दिउँसो भा त पत्ता लाउँथे” ती महिलाले भनिन।

“उसो भा, यसो गर्नु न त, यहाँ कुनै लजमा बस्नु बिहानै जानु, आउनु म लजसम्म पुर्‍याई दिन्छु” अजयले भन्यो।

“मसँग लजमा बस्ने पैसै छैन, बाबु” ती महिला फेरि रुन थालिन।

…के झन्झट आइलाग्यो, बेक्कार नसोधेको भए पनि हुने रैछ’ अजयले मनमनै सोच्यो …आफ्नो कोठामा लगेर पनि ठाउँ छैन।’ त्यतिन्जेलसम्म वरपर बसका ड्राइभरहरुको भीड लाग्न थालिसकेको थियो। उसको मनले ती महिलालाई बसपार्कमा एक्लै छाड्न मानेन।

“ल हिड्नुस् न मेरो कोठामा जाउँ, म बिहान पुर्‍याई दिउँला” जान त जाने कसरी पो जाने, अघि भेटेको ५०० छँदै थियो। उसले ट्याक्सीलाई ७५ रुपैयाँमा बानेश्वरका लागि फिक्स गर्‍यो, तर ट्याक्सी चोकबाट भित्र नजाने भयो। ल ठीकै छ, अलिकति हिँडौंला उसले सोच्यो। बानेश्वर चोकमा एउटा पसल लगभग रातभरि नै खुल्ला हुन्थ्यो। …अब यतिखेर गएर कहाँ भात पकाउनु, यो आइमाइलाई चाउचाउ पकाई दिन्छु, आफू टुच्च लगाएर सुत्छु’ उसले मनमनै सोच्यो। ट्याक्सीबाट उत्रिएर उसले दुई वटा चाउचाउ, ड्राई मिट र ब्यागपाइपर किन्यो। संयोगले पसलमा क्वाटर रहेनछ, साहूले उसलाई हाफ नै भिडायो। …अर्को दिनलाई पुग्छ’ उसले मनमनै सोच्यो।

ट्युबलाइट बिग्रेको धेरै दिन भएको थियो। १५ वाटको रातो बत्तीको भरमा उज्यालोले काम चलाई रहनु परिरहेकेा थियो।

“के गर्ने, घरभेटीलाई बत्ती फेरिदिनु भनेको धेरै दिन भयो” उसले कोठाको स्वीच अन गर्दै भन्यो।

एउटा कोठा, त्यहीँ किचेन, एउटै खाट। “हेर्नुस्, म कहाँ सुत्ने ठाउँको समस्या छ, के  गर्ने होला?” उसले समस्या दर्शायो।

“भाइ, समस्या नमान्नुस, तपाई माथि सुत्नुस, म तल सुतुँला” ती महिलाले भनिन।

उसले चाउचाउ उमाली दियो। “तपाई माइन्ड नगर्नुस है। म त जाडो जाडो भएर आज यसो खाउँ भनेर लिएर आछु” उसले भन्यो।

“हैन हैन खानु खानु,” ती महिलाले भनिन।

ऊ ड्राईमिटसँग ब्यागपाइपर खान थाल्यो। कोठामा बिच्छ्याइएको चटाईमै ती महिलाका लागि ओच्छ्यानको व्यवस्था गरिदियो, उसले आफ्ना दुई वटा ओढ्नेमध्ये एउटा दियो।

“तपाईको घर कहाँ नि”

“सिन्धुली”

“के थरि”

“मुडुला कार्की”

“कति जना केटाकेटी?”

“एउटा छोरा, एउटी छोरी”

“सुखी परिवार रैछ”

“के को सुखी परिवार हुनु नि भाइ, दुष्ट लोग्ने भएपछि” ती महिलाले निराश हुँदै भनिन, “रक्सी खाने, स्वास्नी छोराछोरीलाई सँधै कुट्ने लोग्ने भएकी आइमाइ कहीँ सुखी हुन्छे र?” ती महिलाले निराश हुँदै भनिन, “तै बजियाको कुटाई सहन नसकेर भागेर आएकी हुँ नि। दुई चार दिन भान्जाकोमा बसौंला अनि ताई देख्छ” उसले कुरा खुस्काइ हाली।

“उसो भा भागेर आउनु भएको?” अजयले सोध्यो।

“अँ………..”

एक छिन अजय पनि स्तब्ध भयो।

“उसो भए अब के गर्नु हुन्छ त”

“दुई–चार दिन भान्जाको बस्छु, त्यतिखेरसम्म कार्कीका चेत खुल्छन् अनि फर्किन्छु।”

त्यो आइमाइले आफ्नो साडी खोलेर सिरानीमा हाली।

…कस्ती लाज पचेकी आइमाइ रहिछ’ अजयले मनमनै सोच्यो।

रक्सीको नशा उसको आँखामा चढ्न थालिसकेको थियो। रातो मन्द बत्तीमा त्यो आइमाइका उन्नत बक्षहरु आकर्षक देखिएका थिए। अजयले उषाको दूध माडेको दिन सम्भि्कयो। उसको सामान रिसाउन थाल्यो।

“सुन्नुस त………….अँ के अरे, तपाईको नाम?” अजयले आफ्नो ढुकढुक गरिरहेको मुटुलाई दबाउँदै सोध्यो।

“ए हजुर, के भन्नु भा” दिनभरिको बसको थकाइले निदाउन लागेकी महिलाले भनी “ नाम?..”

“अँ…..”

“कमला कार्की”

“कमला मैले तपाईको समस्या टारिदिएँ, मेरो पनि समस्या टारिदिने कि?” केही क्षणअघिसम्म दिदी भनेर सम्बोधन गरिरहेको अजयले हिम्मत कसेर भन्यो।

“के भन्नु भाको? कस्तो समस्या?”

“हेर्नु मैले अहिलेसम्म ……………….आइमाइको स्वाद लिएको छैन,………………. जवर्जस्ती गर्दिन। एक चोटि …………..” उसले जानीजानी वाक्य अधुरै छाड्यो।

“हुन्छ, आउनु न त……” एक छिन सोचेर आइमाइले आमन्त्रण गरी।

अजय आफ्नो ओच्छ्यानबाट उत्रियो। कमलाका पुष्ट दूध चोलोमाथिबाटै माड्न थाल्यो।

कमला उत्तनो परेर आफ्नो साया माथि सारिदिई। अजयका लागि यो पहिलो अवसर थियो। ऊ जोस्सिएर चढ्यो। आफ्नो तातिएर फलामजस्तो भइसकेको लाँडो कमलाको फैलिएको पुतीमा घुसार्‍यो।

“आहाहा……….क्या मज्जा यार………………..” पहिलो पटक छिराउँदा स्वर्गिय आनन्दको अनुभूति गरिरहेको थियो।  एक पटक झिकेर फेरि पसायो।

कम्मरमुनिबाट आवाज आइरहेको थियो। उसको स्पीड बढ्न थाल्यो “ आहा….हा.. हा.. अँ.. अँ.. कमला..मेरो….आहा..हा.. लागि….. आहहहह.. कताबाट.. आयौं….तिम्रो पुती….आहहह….क्या मज्जा…”

 ऊ मच्चीदै थियो। मुनिबाट कमलाले साथ दिनमात्र थालेकी थिई, उसको लाँडोले हिम्मत हारिगयो। एक मुठ्ठी बिर्य कमलाको पुतीले सोच्यो। ऊ निढाल भएर कमलाको गाला चुम्दै उहीमाथि ढल्यो।

“धेततेरिका तपाईलाई आइमाईको मजा लिनै आउँदैन रहेछ, हतार गर्नु हुँदो रैछ। त्यसरी त एक निमेषमै सकिइ हाल्छ नि”

कमलाले उसलाई आफूबाट पन्छाउँदै भनी “ ल भोलिदेखि तपाईँलाई म आइमाई कसरी चिक्ने भनेर सिकाउँछु”

“भोलि त तिमी आफ्नो भान्जाको मा गइहाल्छौं नि”

“भान्जा पनि आफ्ना होइनन, गाउँका पर्ने हुन्। म यहीँ बसुँला नि दुई चार दिन। तपाईंका लुगासुगा धुई दिमला..भात पकाइ दिमला। राति सेवा गरुमला नि ” अजयको झुत्रिई सकेको लाडो सुम्सुम्याउँदै कमलाले भनी।

…अजिंगरको आहारा दैवले पुर्‍याउँछ। मजाले चिक्न पाइने भयो’ अजयले मनमनै सोच्यो।

“पूरा एक्सपर्ट छौ जस्तो छ नि” अजयले कमलाका चोलोभित्र हात पसाएर दूध माड्दै भन्यो।

“कार्कीको तुरी चेप्न थालेको ८ वर्ष भइसक्यो, यति जाबो कुरा पनि जानेन भने जँड्याहा कार्कीले उहील्यै अर्की भित्र्याई सक्थ्यो” कमला आफू स्खलित भएकी थिइन।

“दूध त्यसरी माड्ने हो त लाटा मजाले आफ्नो पञ्जाले रगडी रगडी माड्नु पर्छ” चोलोका टाँकहरु खोलेर दूध अजयको मुखमा दल्दै कमलाले भनी। अजयका लागि चिकाईमा दक्ष हुने गज्जब मौका थियो। ऊ दुई हातले कमलाका पुष्ट दूध चलाउन थाल्यो। कमला उसको लाडोलाई पुनः सक्रिय बनाउन लागि परेकी थिई। उसको पूतीबाट पानी बग्न थालेको थियो। अजयले दूधका मुन्टा आफ्ना मुखमा हालेर चुस्न थाल्यो।

“ओहो….हो मेरी दुई वर्षकी छोरीभन्दा पनि कति छिटो गरी चुसेको….त्यसरी त दूध मुखभरी आइहाल्छ नि। विस्तारै जीब्रोले दूधका मुन्टा खेलाउँदै हल्का गरी चुस्नु पर्छ” उत्तेजित हुँदै गएकी कमलाले सिकाई। नभन्दै अजयको मुखभरी दूध आइसकेको थियो, त्यसपछि उसले करिब पाँच मिनेटसम्म पालैसँग दूध चुस्यो। अब उसको लाडो फेरि प्वालभित्र पस्न तयार भइसकेको थियो।

“ल अब विस्तारो हतार नगरीकन मेरो पूतीको छेउमा लाडोको सुपाडी राखेर विस्तारै विस्तारै ठेल्नुस” कमलाले आफूमाथि चढिसकेको अजयको ओठमा आफ्नो ओठ जोड्दै सिकाई।

अजयले त्यसैगरी पूतीको गिद्रोमा केहीबेरसम्म आफ्नो लाडोको सुपाडी दल्यो। उसको लाडो झनझन कडा हुँदै थियो। उसको पालो ग्वाल्म हाल्यो।

“ल फेरि हतार गरेको, मेरो पूती भागी त हाल्दैन थियो नि” पूर्ण उत्तेजनामा आएकी कमलाले अजयको ओठ टोकिदिई, “ल अब केही बेरसम्म विस्तारो विस्तारो भित्र बाहिर पार्नु”

“आहहहहहहह…….हस….मेरी……रानी…जो आदेश….मर भने पनि मरिदिन्छु….आहहहहहह….कति मज्जा…..आ.हाहहहहहहहहह” अजयले टोकाइको जवाफ टोकाईले नै फर्काउँदै भन्यो।

आइमाईले आफ्नो पूतीबाट प्रशस्तै पानी बगाएकीले आवाज फरक आउन थालेको थियो . “सी…सी…..उह….आह….आह……सी…..सी…अँ…हँ…..हँ….उह…..गर्नु….गर्नु…आह…आह….सी…..अँ….हँ… गर्नु न…गर्नु… उह….आह….आह……सी…..सी…अँ…हँ…..हँ….उह … मच्चीनु न अझै… उह….आह….आह उह….आह….आह उह….आह….आह उह….आह….आह उह….आह….आह ” आइमाईले अजयको कम्मर दह्रोसँग चेपेकी थिई। अजय पनि आफ्नो न्वारानदेखिको बल लगाएर मच्चीदै थियो।

“क्या मज्जा…… आह… रानी….आह…ओ…..हा…..हा.. जति दिन बस्छौ बस…मलाई यस्तै मजा देउ….जानेबेलामा तिमीलाई खर्चबर्च दिउँला…आह…हा रानी..थाप….अझै चेप…मेरो लाँडो तिमीभित्रै राख…”

मुनिबाट कमलाले आफ्नो पुतीलाई जतिसक्दो सक्रिय बनाई रहेकी थिई। झन्डै २० मिनेटसम्म मच्चामच्ची गरेपछि एक छिनलाई उसले अजयको कम्मर हलचलै गर्न दिइन।

“स्वाँ…..स्वाँ……. आ………..ह………अँम… स्वाँ…स्वाँ….आहहह” लामो सास छाडेर उसले अजयको कम्मर छाडिदिई। ऊ चरम सन्तुष्टीकोे चरणमा पुगेकी थिई।

“के भो…….रानी……आहह……के ….थाक्यौ….आ..आ…आ..उ…..उ…” अजयको सामानले पनि मजाले मस्तसँग बिर्यको पिच्का छाड्यो।

थकित अजय कमलाका विशाल दूधहरुका बीचमा टाउको राखेर निदायो। उसका लागि यो स्वर्गिय आनन्द थियो, ऊ यो आनन्द नगुमोस् भन्ने चाहन्थ्यो।

बिहान चार बजेतिर निन्द्रा खुल्दा दुबै जन्मजात नाङ्गो अवस्थामा थिए। कमलाका पुष्ट सेता तिघ्राहरु त्यो मन्द उज्यालोमा सिंगमरमरको खम्भाजस्ता आकर्षक देखिएका थिए। मस्त निदाएकी कमलाका दूध उसको साससँगै तलमाथि हल्लिरहेका थिए। अजय उठेर आइमाईका पुतीका फाँकाहरु पल्टाउन थाल्यो। …क्या गज्जबको प्वाल यार’ उसले आफ्ना औंलाहरु पसायो, राती उसैको बिर्यले निथु्रक्क भएका प्वालको भित्ता ल्यासल्यास चिल्लो थियो। उसको सामान फेरि उठ्यो। आइमाई मस्त निद्रामै थिई। अजयले आफ्नो सामान फेरि पसायो र करिब दश मिनेटसम्म प्वालको पुरा आनन्द उठायो।

 यतिबेला भने उसले नयाँ प्रयोग गर्‍यो। सँगसँगै दूध पनि चुस्ने चलाउने अनि तलबाट माललाई भित्रबाहिर गर्ने गर्‍यो। “फ्यात…फ्यात…फ्यात” उसको लाँडोले तेस्रो पटक बिर्यको पिच्कारी छाड्यो।

बिहान उठेर बाथरुममा नुहाई धुवाई गरेर निस्कियो। उसलाई उसले कमलालाई चामल तरकारी मरमसाला कहाँ राखेको छ भन्ने देखायो। रातभरि उसको बिर्य र आइमाईको झोलले फोहर भएको तन्ना धुई दिई। घरभेटीलाई उसले आफ्नो मावली गाउँकी दिदी भनेर चिनाएको थियो। कमला उसको लुगा धुने, कपाडा सफा गर्नेलगायतका काम गर्न थाली, अनि राति उसलाई पूरा आनन्द दिन्थी। अजय हरेक दिन कमलालाई चिक्थ्यो, कहिले काँही त दुईदेखि तीन चोटीसम्म चिक्थ्यो कहिलेकाँही मूड बन्दा ऊ दिउँसै पनि अफिसबाट बाहाना बनाएर आएर कमलाको प्वालको पूरा आनन्द लिन्थ्यो। कहिले उभ्याएर, कहिले कोल्ट्याएर, कहिले कुकुरको पोजिसनमा …उसले फरक फरक पोजिसनमा कमलालाई चिक्यो।

“सुन्नुत्…. मेरो नछुने रोकिएजस्तो छ” १५ दिनपछि एक रात जब अजयले कमलालाई नंग्याएर चिक्न सुरु गर्न लागेको थियो, त्यतिखेरै कमलाले भनी।

“के भएर त…” आइमाईको नछुने रोकिने कारणबारे त्यति जानकारी नभएको अजयले दूध माड्दै सोध्यो।

“सँधैभरि १८–१९ गते नछुने हुन्थ्यो, आज २५ गते भइसक्यो। म यहाँ ९ गते आएकी, हरेक रात भोग्न छाड्नु भएको छैन, तपाईको पेट बसेजस्तो छ” कमलाले भनी, “१३ या १४ गतेतिर पेट बसेजस्तो लाग्छ।”

सित्तैमा आइमाई चिक्नको मजा पाइरहेको अजय झसंग भयो। … ला खत्तम भयो, कहाँ यस्ती खल्बाट आइमाईलाई जिम्मा लिनु। यसलाई कसरी पन्छाउने यार’ उसले मनमनै सोच्दैमात्र थियो ……

“तपाई पीर नलिनु म अब सिन्धुली जान्छु, जाँड खाएको सुरमा कार्की आईहाल्छ ममाथि चढ्न, तेरै हो भनुम्ला” कमलाले आफैले हल निकाली।

“ओहो…..मेरी रानी… तिमी कति मायालू छौ…..ल आज अन्तिम पटक मजा गरौं…” अजयले आइमाईलाई ओच्छ्यानमा लडाउँदै भन्यो।

“आज म तपाईंलाई अर्को मजा दिन्छु……..मलाई अलि गाह्रो हुन्छ….तैपनि तपाई मजा लिनु…….” कमलाले भनी।

“कस्तो मजा….” उताउलो भएको अजयले सोध्यो।

“आज मेरो दुई नम्बरमा गर्नु….लोग्नेमान्छेलाई त्यहाँ धेरै मजा आउँछ रे। एकचोटी कार्कीले गरेकेा थियो…..” उसले घोप्टी परेर चाकलाई पोजिसनमा तयार पारेर भनी।

अजयले आफ्नो लाँडो कन्डोको प्वालमा छिराउने प्रयास गर्‍यो “ ऐया….या..यययययय, छिरेन? यसो गर्नु अलिकति तेल तपाईको तुरीमा लगाउनु अनि मेरो प्वालमा पनि दलेर छिराउनु न……” कमलाले उपाय सुझाई। अजयले त्यसै गर्‍यो। अहिलेसम्म दुई वटा छोराछोरी झरेर खुकुलो भइसकेको प्वालबाट मात्र आनन्द उठाई रहेकेा अजयले टाइट प्वालमा आफ्नो लाँडो छिराउँदा अर्कै विशेष आनन्द अनुभूति गर्‍यो। कन्डोको टाइट प्वालमा करिब दश मिनेट लाँडोको घर्षण गराईसकेपछि उसलाई के सनक चढ्यो कुन्नी बिर्य झर्ने बेलामा आइमाईलाई उत्तानो पार्‍यो र मुखैमा बिर्य झारिदियो। कमला मजाले हाँसी, “यसो गर्न पनि जानिसक्नु भयो है…..अब मेरी सौतेनी बहिनीले पुरा मजा पाउने भई ….” मुखमा झरेको बिर्यलाई निल्ने प्रयास गर्दै उसले भनी। त्यो रात पनि अजयले कमलालाई दुई चोटी चिक्यो। भोलिपल्ट उसले सहकारीबाट ३००० रुपैयाँ झिक्यो र कमलालाई “लेउ यो बाटो खर्च” भनेर हातमा हालिदियो। बसपार्कमा गएर कमलालाई सिन्धुलीको गाडी चढाई सकेपछि विदाई गर्दै उसको मुखबाट निस्कियो…

“ल है कमला यो शहरको आफन्तलाई नबिर्सनु…..कहिले काँही आउँदै गर्नु……….”

“आई हाल्छु नि…..अर्को पल्ट आउँदा तपाईको कोशेली लिएरै आउँछु……”

…………………………

त्यसको दुई तीन महिनापछि विराटनगरमा कोपिलाको बिहे हुने भएपछि अजय काठमाडौंबाट आयो। उषा १५ पुगेर १६ लागिसकेकी थिई। बैंशमा स्याल त घोर्ले हुन्छ भन्छन्, तरुनीका के कुरा। उषाका छाती मजाले फैलिएका थिए, पुक्क परेका, टाइट ब्राका कारण बाहिरैबाट निप्पल देखिन्थे। ३२–२४–३२ को शरीर, गोरी, ठूला आँखा, पिपलपाते ओठ, लामा कपाल जस्तै मै हुँ भन्ने केटा पनि एक पटक उषालाई देखेपछि आकर्षित नभई रहन सक्दैन थिए।

“क्या हो, केटी मजाले फक्रिईछस् नि” अजयले आफ्नी बैनीको प्रसंसाको स्वर निकाल्यो “साह्रै राम्री भइछस् त यार”

“तँ पनि त ह्यान्डसम छस् नि, तेरै बहिनी त हुँ” उषा पनि के कम दाईको प्रसंसामा जवाफ फर्काई।

“हैन यार, तेरो जीउ त साँच्चै आकर्षक भएछ भन्या, तेरो दाई नभएको भए मै तलाई टप्काउँथे” अजयले खुल्लामनले प्रसंसा गर्‍यो।

“दाई, भएर के बिग्य्रो त, अरुले गर्ने काम पहिले नै गरिसकिस क्यार” उषाले भनी।

“कहाँ गरेँ, बढ्ता हुन्छस” अजयले पिट्ने शैलीमा उषाको हात समात्दै भन्यो, तर त्यही बेलामा उषाले आफ्नो जिउ हलुकासँग छाडिदिई। त्यसो गर्दा ऊ सोझै अजयको जिउमा ढली। उसको पुष्ट दूध अजयको छातीमा दबियो। त्यही बेलामा बाहिरबाट कोही आएको आवाज आयो।

“तँ सँग पुरानो हिसाबकिताब बाँकी छ, पख न” अजयले सम्हालीदै भन्यो।

कोपिलाको बिहेको दिन पनि आयो। “ए दाई, आज त हाम्री दिदीले मजाले स्वाद लिने भइ है” उषा अजयको कानमा फुस्फुसाई। “तेरो पनि दिन आइहाल्छ नि” अजयले जवाफ फर्कायो।

“मलाई त हतार भइसक्यो” उषा छिल्लिई। “यसो ठाउँ मिला न त, आजै गरौं” अजयले कमलाको सम्भोगको दिन सम्झेर रोमान्चित हुँदै भन्यो। “मेरो साथी दीपाको घरमा कोही छैन, उनीहरु बारा गएका छन्। आज घरमा पाहुना धेरै छन्, ती जाउँ न” उषाले भनी।

साँझमा बेहुली अन्माएपछि उषाले घरमा पाहुना धेरै भएकाले दाईलाई लिएर दीपाको घरमा सुत्न जाने प्रस्ताव राखी। साँघुरो घरमा धेरै पाहुना भएका दिन यस्तो विकल्प कसैले नमान्ने कुरै थिएन। तीनै जना दीपाको घरतिर लागे।

“कन्डम किन है दाई……” उषाले विस्तारै आग्रह गरी। “ल….” बाटोमा उषा र दीपा अलि अगाडि गईसकेपछि औषधि पसलका उसले एक प्याकेट कन्डम किन्यो। …आज दुइटीको स्वाद लिने भइयो’ उसले मनमनै सोच्यो।

दीपाको घरमा पुगेपछि केहीबेर उनीहरुले टीभी हेरे, अजयको ध्यान टीभीतिरभन्दा केटीहरुका छातीतिर बढी थियो। दीपाले मिनी स्कर्ट लगाएकी थिई, त्यहाँबाट उसको गुलाबी पेन्टी देखिईरहेको थियो। अजयलाई असह्य भइसकेको थियो। उसको सामान सन्किने क्रममा थियो। उसले उषालाई आँखा सन्कायो।

“दीपा म दाईलाई कोठा देखाएर आउँछु है” उषा सोफाबाट उठी।

अर्को कोठामा पुग्ने बित्तिकै अजयले उषालाई च्याप्प समाएर ओठमा ओठ जोडिहाल्यो। “पख न दीपा सुतेकै छैन क्या, एक छिनपछि आउँछु” उषाले आफूलाई फुत्काउँदै भनी। “तेरी दीपाले दिन्न? तलाई र त्यसलाई सँगै भ्याउनु पर्‍यो” अजयले भन्यो। “भाग्, पहिले मलाई नगरीकन तलाई किन अरुलाई गर्न दिन्छु र……आज मलाई गर.. म भोलि फकाउँछु” त्यसो भन्दै उषा दीपाको कोठातिर लागी। करिब करिब घण्टापछि ऊ समीज र पेन्टीमात्र लगाएर आई। उसको गुलाबी पेन्टी भिजेको थियो।

कोठामा पुग्नेवित्तीकै ऊ अजयमाथि चढेर अजयसँग टंग किस गर्न थाली, उसको चिब्रो चुसाई कुनै एक्सपर्ट भन्दा कम थिएन।

“क्या हो, उषा तँ त खग्गु भइछस्, खुब केटाहरु खेलाउँछस् कि क्या हो…?” अजयले उसको समिज शरीरबाट अगल गर्दै सोध्यो।

“तैंले बानी पारेको त हो नि, म बाह्रै वषैकी हुँदा मेरो दूध चलाईस्, मलाई पूर्ण केटी बनाईस्। के के किताब पढ्ने बानी पारिस” उषाले अजयको पाइन्ट खोल्दै भनी।

“ए जाँठी मैले तँलाई एक चोटी त गरेको नि, त्यो पनि चाकमा एक छिन दलेको हो, मैले तलाई पुरा केटी बनाउने मौका त कहाँ पाएँ र?” अजयले उषाका मस्त फैलिएका दूध माड्दै भन्यो, “ यार आफ्नो बारीको फल, पहिले आफैले खाउँला भनेको त, तैंले अरुलाई चखाई सकिस” अजय पूर्ण उत्तेजनामा आउँदै भन्यो।

“हैन, केटाहरु त कस्को बाउको हिम्मत, म केटी–केटीसँगमात्रै गर्ने हो” उषाले अजयको लाँडो सुम्सुम्याउँदै भनी।

“ए त्यसो भए लेस्बियन भइस्……” अजय उषाको दूध खेलाउनमा मस्त थियो। “पूरै त होइन, यसो मजा त लिनु पर्‍यो नि…..” अजयको लाँडोको सुपाडीले जिब्रोले खेलाउँदै उसले भनी। अजयलाई पूरा उत्तेजना आउन थाल्यो। “दाई तेरो सामान त क्या गज्जबको रैछ। कत्रो हो…..केटीहरुलाई त यसबाट पुरा मज्जा आउँछ। हामी त भान्टासान्टा हाल्छौं…..” ललिपप जसरी अजयको लाँडो मुखमा खेलाउँदै उसले भनी।

अजयले उसलाई उत्तानो पार्‍यो। दूधका मुन्टा बिस्तारै जीब्रोले खेलाउँदै हातले उषाको पूतीमा औंला पसाउन–झिक्न थाल्यो।

“……..सी………….सी…….स्वाँ…………स्वाँ……………आह………..आह…………गर दाई अब गर। मलाई अति भयो………आह…………सी…………..सी………….स्वाँ…………स्वाँ” उषाको मुखबाट आवाज आउन थाल्यो। अजयले कन्डम लगाएर उषाको पूतीको फाँकोमा केही बेर लाँडो रगडेर विस्तारै धक्का मार्‍यो। “…………उफ………..ऐइया………” उषाले एकैपटकमा झट्का मारेर  अजयको कमरलाई ठेल्दिई। स्वाट्ट छिरेको लाँडो बाहिरियो। “हे जाँठी के गरेकी, छिराउनै दिइन, नछिराई त कहाँ मजा आउँछ” अजयले झर्केर फेरि उषाको पूतीमा लाँडो छिराउनका लागि लाँडोमा हात पुर्‍यायो। कन्डम वरिपरि रगत नै रगत….…वाह भर्जिन नै रैछे नि’ ….मनमनै सोच्दै उसले फेरि पसायो। पूतीबाट हलुका रगत बगिरहेको थियो।

“हैन क्या दुख्यो क्या, भान्टा हाल्दा यसरी दुख्दैन थियो” उषाले भनी। “ ल म विस्तारै गर्छु नि त….” अजयले धक्का दिन सुरु गर्‍यो।

“उषा…..मेरी प्यारी….काली….पोकली….तेरो पूती त क्या टाइट……आह….हाहहहहह…..क्या मज्जा आयो….तलबाट तँ पनि साथ दे न….”

“हस………….मेरो अजु……..ऐइया….ऐइया………आ……………आ………आ…………..आ………..” उषा पनि तलबाट आफ्नो पूती दुखेको पीडा भुलेर साथ दिन थाली। ऊ सक्दो टङ किस गरीरहेकी थिई। जसले गर्दा उसको पीडा कम भइरहेको थियो।

 

२० मिनेट मच्चिएपछि अजयको लाँडोले बिर्य फाल्यो। ऊ थकित भएर उषाको शरीरमा ढल्यो। एक छिन थकाई मारेपछि दुबै उठे एकअर्काको मुखमा हेरेर दुबै मुस्कुराए। “आजचाहिँ बल्ल पुरानो बाँकी हिसाबकिताब मिल्यो” अजयले उषाको ओठमा मिठासपूर्ण चुम्बन जड्यो।

“दीपालाई मिला न यार, अब उसको पूतीको मजा लिनु पर्‍यो” अजयले उषाको दूध माड्दै भन्यो।

“पख है, म गएर एक छिन तताउँछु, अनि तँ आएर गर्नु नि” उषाले आफ्नो ब्रा पेन्टी लगाउँदै भनी।

दीपा ओच्छानमा मडारिदै थिई। “क्या हो, धेरै बेर लगाइस् नि एक घण्टै भयो नि” दीपाले उषालाई भनी। “ के गर्नु दाईले छाड्दै छाडेन, मजा गरेर आको नि” उषाले भनी। “ अबुई, आफ्नै दाई बहिनी पनि तिमीहरुले गरेका” आश्चर्यचकित हुँदै दीपाले भनी। “के हुन्छ त….जोसँग गरे पनि केटाहरुको चिज त्यही हो, कन्डम लगाएपछि सुरक्षा भइगयो” उसले दीपाका दूध माडी। दीपा र उषा एकअर्कासँग रातभरि खेल्थे, नांगै। दीपा उषाका दूध चुस्थी, उषा दीपाका। एक अर्काका पूतीमा औंला छिराएर मैथुन गराउँथे। दुबै नांगिएर एकअर्काको मुखमा मुख जोडेर टंग किस गर्न थाले। दुबैका हात एक अर्काका मस्त दूध माड्नमा सक्रिय हुन थाले।

“कस्तो हुन्छ यार केटासँग? पूरा मजा हुँदो है?” दीपाले सोधी। “केटी–केटीमा के मज्जा, केटाको मोटो लाँडो पूतीभित्र पसेर भित्रबाहिर गर्न थालेपछि त स्वर्गैको मजा हुन्छ नि” उषा दीपालाई तताउँदै थिए। “ मलाई तेरो भाउजू बना न यार, म पनि मजा लिन्छु” दीपाको पूतीले पानी छाड्न थालेको थियो। उषा उसका पूतीमा औला पसाएर केटाहरुको लाँडो यसरी भित्र बाहिर हुन्छ भन्दै थिई। अजय सुटुक्क छिर्‍यो र खाटमाथि बसेर दीपाका दूध माड्न थाल्यो। एकछिन अगाडिसम्म अलि नरम हातको स्पर्श पाइरहेको दीपाका फाँचाले अर्कै अनुभव गर्न थाल्यो। उसका फाँचा अलि फरक थिए, ठूला फाँचा खैरो तर अलि फैलिएका निप्पल , निप्पल पनि अलि ठूलो। अजयले निप्पलमा जीब्रो लगेर खेलाउन थाल्यो। आँखा बन्द गरेर पूरा मजा लिईरहेकी दीपाले नयाँ अनुभवका कारण आँखा खोली। आफूमाथि अजयलाई देखेर ऊ लाजले भुतुक्कै भई। “आमुई नि अजय दाई, तपाई” ऊ जुरुक्क उठी।

“क्या हो दीपा, एकछिन अगाडिसम्म उषालाई तेरो भाउजू बन्छु भन्ने अनि भाउजू बनाउन खोज्दा के को लाज” आफ्ना बलिष्ठ बाहुपासमा दीपालाई कस्दै उसले भन्यो। उषा पनि छेउमा नांगै थिई। “हो त नि.. नक्कल पार्छे…….यसलाई त तेरो चिज आफ्नोमा कतिखेर छिराउँ भइसक्या छ” दीपाका चाकमा प्याट्ट हान्दै उसले भनी। “आज त तिमीहरु दुइटीले मेरो सामान खियाउने भयौ” अजयले दीपालाई सुतायो, “उषा मिठी कि दीपा है” दीपाका ओठमा ओठ जोड्यो। दीपाले पनि साथ दिई।

अजयले दीपाको पूतीमा आफ्नो लाँडो छिराउन खोज्यो, तर त्यति सहज रुपमा गएन। उसले मजाले धक्का मार्‍यो। १७ वर्षकी मस्तकी तरुनीको पूतीको मूलद्वारको भित्ता दर्फर्‍याउँदै लाँडो भित्र पस्यो। “दीपा, मेरी रानी………क्या हो…तिम्रो त सिल खुलिसकेको रैछ नि….” धमाधम धक्का मार्दै अजयले भन्यो। “त्यही त अघि मेरो त रगत आको थियो” अजयलाई चिक्नका लागि सहयोग पुर्‍याई रहेकी उषाले अजयको गेडा खेलाउँदै भनी। ऊ घरी अजयको चाक सुम्सुम्याई रहेकी थिई, घरी गेडालाई सहल्याई रहेकी थिई।

“एक चोटी कपाल कोर्ने ब्रस छिराएको थिएँ, त्यही बेला रगत आएको थियो” दीपाले भनी।

अजय धमाधम धक्का मारिरहेको थियो। “ ल ठीक छ मेरी रानी……. ल ठीक छ……..तिमी नै मेरी हौ…………आहह…………..आहाहा……..आज म तिमीलाई पूरा आइमाई बनाउँछु………….आहाहाहा…………..”

अजयले दीपालाई उठाएर आफू तल सुत्यो। दीपा माथि चढी।

क्वाँच….क्वाँच….क्वाँच….क्वाँच….क्वाँच…क्वाँच….क्वाँच… खल्यात…खल्यात… खल्यात…. खल्यात…..क्वाँच….क्वाँच….क्वाँच….क्वाँच….क्वाँच…क्वाँच….क्वाँच…

अब भने थ्री समका लागि सही पोजिसन भएको थियो। उषाले आफ्नो पूती अजयको मुख नजिक पुर्‍याई। लाँडो दीपाको पूतीमा भित्र बाहिर गरिरहेको थियो। अजयले उषाको पूतीको गीद्रो चाट्न थाल्यो।

करिब आधा घण्टाको अभ्यासपछि अजयको लाँडोले बिर्य ओकल्यो  फच्याक्क….फच्च..फच्च।

त्यो रात अजयले दुबैलाई दुई दुई चोटी चिक्यो। दुईतिर १६–१७ वर्षका मस्त तरुनीहरुका बीचमा नांगै सुत्दाको मजा वास्तवर्म स्वर्गीय थियो।

दीपालाई चिक्दा कन्डम लगाउन बिर्सेछ, ऊ त्यही दिनबाट गर्भावती भइछे। अहिले अजय र दीपा लोग्नेस्वास्नीका रुपमा बसिरहेका छन्। दुबैको एउटा छोरा छ। उषा बेलाबेलामा आउँछे, अजयसँग मजा लिन्छे।